Kitap güzeldi ama duygularımı tercüme eden nokta en çok bu yazı oldu . İçimdeki duyguyu tarif eder gibi hissettim güzeldi.
Senden sonra her şey çok zor be annem...
Ben hep anneme anlatırım kimseye söyleyemediklerimi. Şaşırma. Evet, annemi yıllar önce kaybettim. Ama biliyorum ki, o hâlâ benimle ve içimde yaşıyor. Beni dinlediğini ve hissettiğini biliyorum. Ben inanıyorum ki, anneler toprak olsa da, bir yan- ları geride evlatlarıyla kalır. Belki dokunamazlar, konuşamazlar ama evlatlarının yüreklerinde bir yer bulur ve orada yaşarlar.
Hayat bazen ağır geliyor be annem. Kendime ağır geldiğim zamanlarda başım yastıktan, gözüm ufuktan hiç ayrılmıyor. Hani o duali ellerinle bir dokunsan bana, belki geçecek geçmez dediklerim bile. Ama ne sen bana dönüp gelecek yerlerdesin, ne de şu insanlar senin geride bıraktığın o boşluğu dolduracak kadar vefalı. Ne herkese anlatılıyor yaşanılanlar, ne de suskun- luğumu herkes senin kadar anlar. Zor be annem, zor. Derdini içine atmak kadar, iki damlayı gözlerinde saklamak kadar zor. Herkese karşı güçlü görünmeye çalışmak kadar, geceleri gizli gizli ağlamak kadar zor. "Neyin var yavrum," diyen o yumuşak sesine, bana her şeyi unutturan o gülen gözlerine ve uzandı- ğımda adına huzur dediğim o mübarek dizlerine ihtiyacım var şu günlerde. Yoruldum anne. Hatta yoruldum demekten bile yoruldum.
Gerçekten böyle aşklar var mı diye düşünmeden edemiyorum .
Çıkarsız , saf ve temiz sevmek bu olsa gerek .
" SANA, BENİ ASLA TANIMAMIŞ OLAN SANA " ...
En sevdiğim altıntı :
# Benim eksikliğimi duymayacaksın -bu beni teselli ediyor . O güzel , aydınlık hayatında hiçbir şey şimdiye kadarkinden farklı olmayacak ... ölümümle sana hiçbir üzüntü vermiyorum ... bu beni teselli ediyor , sevgilim.
Kitabı alalı çok uzun zaman olmuştu hatta seneler önce almıştım ama okumaya cesaret edemiyordum yada hep yarıda bırakıyordum ama bu sefer oldu bitirdim çok mutluyum ve kendime de birazcık kızıyorum çünkü ön yargılama yenik düştüm kitap çok güzeldi hiç bitmesin istedim. Ama bundan sonra canım sıkkın olduğu zaman bir sayfasını açıp kendimi tatmin edeceğim bir çok cümlenin altını çizdim ve bu beni gerçekten çok mutlu ediyor. Okumanızı gerçekten tavsiye ederim .
En sevdiğim bir kaç alıntıyı da paylaşmak istiyorum.
# Ne gördün bütün kapıların birer birer kapandığı bu dünyada? Hangi kusurunu düzeltmene fırsat verdiler? Son durağa gelmeden yolculuğun bitmek üzere olduğunu haber verdiler mi sana? Birdenbire: “Buraya kadar!” dediler. Oysa, bilseydin nasıl dikkatle bakardın istasyonlara; pencereden görünen hiçbir ağacı, hiçbir gökyüzü parçasını kaçırmazdın.
# "Unutulmalısın. Unutulan herkesin hatırlanması için ne kadar zaman geçiyorsa, o kadar zaman geçirmelisin mezarda. Orada bile acele etmemelisin. Senden önce ölüp, senden önce unutulanlar ve daha hatırlanmayanlar var."
# Dayanamıyorum Olric. Bu adamın duygusuzluğuna dayanamıyorum . Sabırlı olunuz efendimiz.
Kitap çok güzel ve akıcıydı tekrar tekrar okuyacağım bir kitap hayattan dersler çıkarmama vesile oldu okurken ağlamamak elde değil herkese tavsiye ederim ..