Hatice yeter

Sabitlenmiş gönderi
Gözlerimi bana dokunan elden çektiğimde gözlerinin içine baktım. Gözlerimde gözyaşlarım dışında bir şey daha gördüğüne emindim. İçimde söndürmeyi hiç düşünmediğim, "Ateşi."
Nereden gelip nereye gittiği de belli değildi.
"Bütün bu olanlar benim yüzümden, aptal buzağı yüzünden...bir de senin yüzünden ey dürbün. Hep o beyaz gemiye bakmamı istersin benden. Senin de suçun var."
Yeter ki bir balık gibi yüzebilsin... Neler vermezdi suda balık balık olmak için!
Bununla birlikte, onun bu çabasına, bu iyiliğine kimse önem vermezdi. Eğer herkese karşılıksız dağıtacak olsalar altının değeri olmazdı zaten. Onun yaşındakilere gösterilmesi gereken saygıyı da çok görürlerdi ona.