Zarif bir mısra
@Hatip33
28 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
İskemleme çöktüm, karanlık, ıssız ve umutsuz bir ruh haliyle. Artık gelebilirlerdi, hiçbir bağım kalmamıştı; yüreğimin son teli de kopmuştu. Bana yapılacaklar hazırdım.
Heyhat, dünyada tek bir varlığı ateşli bir şekilde severken, tüm kalbinizle severken, onun karşınızda olması, sizi görmesi ve size bakması, sizinle konuşup size cevap vermesi ama sizi tanımaması! Siz ondan sadece bir teselli talep ederken öleceğiniz için size bunun gerektiğini bilmeyen tek kişinin o olması!
Ne yani, bu bellekten şimdiden silindim mi ben? Tek yaşamak istediğim yer orasıydı oysa!
Bunun bir hiç olduğunu, acı çekilmediğini, yumuşak bir son olduğunu, bu şekilde ölümün gayet basit olduğunu söylüyorlar. Peki bu altı haftalık can çekişme ve gün boyu süren bu hırıltı neyin nesi? Bunca yavaş ve bunca hızlı akan bu telafisiz günün kaygıları da nedir?