Zarif bir mısra
@Hatip33
28 okur puanı
Haziran 2020 tarihinde katıldı
Ayrılacağımızı biliyorduk; Ben geç olsun istiyordum, o bir an evvel olup bitsin istiyordu. Benim canım yanıyordu, onun muhtemeldir ki daha çok yanıyordu. Bir oğulla babanın ayrılık acısını karşılaştırma ihtimali yok, babanın benden daha fazla acı çektiğini düşünmek bir tür teselli veriyordu. Acı çekmek en gerçek sevme belirtisi çünkü.
Reklam
Ne garip, bir bedenden nefesi çekince et yığınına dönüşüyor; o küçücük nefes hayatın kendisi oluyor.
Babamla aramızdaki mesafenin bu kadar artmasını, kalbimde yer eden o Katı umursamazlığın habis bir ur gibi zaman içinde yavaş yavaş, neredeyse fark ettirmeden bu kadar büyümesini görmek ölüm haberini almaktan daha üzücüydü.
..kötü bir adam değilim ben, kırgınlığım bazı şeylerin üzerine örtecek kadar çoğaldı.
Unutmak diye birşey yok; unutmak, varlığına inanç beslediğimiz uzak bir ihtimal olarak bizi ayakta tutuyor, o kadar.
Reklam