Hatice
@Hatteach
71 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Zaman, devir, devran denilen aslında ilk halkedildiğinden bu yana milim oynamamış ve değiştiği, başkalaştığı yolunda her gün iftiraya uğrayan bu sonsuz dehr, çemenistanında otlayanlarca zerre anlaşılmadan geviş getirilen bir büyük meraydı.
Kötü, benzerini delice savunuyor, cahil cahile kanat oluyordu. Önyargı, olur ki azcık dökülür korkusu ile her gün aydınlar tarafından sıvası kontrol edilen ve eğitimli ustaların çalıştırıldığı bir duvardı. Ören ördüğüne bakıyordu sebebe bigâne, kendini faydalı ve çalışkan duyuyordu kalana bigâne. İnsan denen bu zorba cahil bildiklerini bilmediklerinden ördüğü duvarlar ile koruyordu.
Okumak da pek çok insanla hem de en iyileri en nadideleri denen bir sürü insanla karşılaşıp tek cümle duyamamak, malayaniden gayrıya tesadüf edememek gibi bir yılgınlık veriyordu çoğu kez.
Sadece bir sıkıntıdan emindi ve en büyük talihsizlik kendini meşgul edemeyen ve bunu başkasından talep eden, başkasını buna memur eden insana tesadüf etmek hatta buna çatılmaktı.
...yaşlı yorgun sokak köpekleri, inen hava, yükselen bulutlar, ömrün gidip insanın arkasından bakakaldığı intibaını veren akasya ağaçlarının kokusu...