Hava y
@Havazeynep
5 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
''Eskilerden duymuştum.
İki güneş varmış, önceleri.
Dünyayı aydınlatan iki kardeş.
Sonrasında insanların korkularında parçalanmış, ilki.
Yeryüzünün gecesi öylesine karanlıkmış ki ay tek başına yetmemiş, kaybolanlara.
Gecenin körlüğünde açgözlüğe düşüvermiş, insanlar.
Yakalamışlar güneşlerden birini, bin parçaya ayırıp geceye dökmüşler.
Yıldız demişler karanlığa sakladıkları, Güneş'e!
Uğruna yandığı insanlar tarafından ihanete uğramış, ilk güneş.
İkincisinden daha parlak ve Ay'a aşık olacak olan güneş.
Görebildiği ama dokunamadığı bir hasret olmuş, güvenmenin bedeli.
Yanındaymış her parçası ama bir değillermiş eskisi gibi.
İki güneş varmış.
Biri feda edilmiş, diğeri hapsedilmiş,
Aydınlığa.
Reklam
٥ Eyaz
“Rüyamda bir hayalet, her gece korkutur beni. Bana tanıdık, Zaman’dan oyuncakları var. Yıllar yıllar sonra boynumda bir yara ile öleceğimi söylüyor. Yıllar yıllar yaşayıp yara almamı istemiyor. Şimdi, öylece korkudan ölmemi bekliyor.
Rüyamda bir hayalet, boynunda bir yara izi taşıyor. Yıllar yıllar sonra ölüp ona dönüşeceğimi söylüyor. Zamanla oynayıp buralara kadar gelmiş. Ölmezsem olmaz, pabuçlarım yarım.
Gerçeğimde bir ben, uyanıveriyorum Son buluyor rüyalar, ölüyor hayaletim, pabuçlarım kayıp.
Ben Eyaz, hayaletinin katili olan kız...”
Sesin Ğ’siydim ben. Var olabilmek diğerlerine muhtaç, tek başıma hiçtim ben. Önceliği olmayan, sessizlerinde ıssızı, yutulmaya mahkumdum ben.
Yine de, hiçken de, mühim iniltiydim. Olamazdım ya ağrısız ben, olamazdı ağrı bensiz. Diğer nice ender kelime gibi… ''
By Mine Sekiz