Kitabı ruhumdaki sıkışıklıkla, insanoğlunun aciz ve beşeriliği, kafamdaki derin sorular ve kalbimdeki sızı ile bitirdim. Pınara koşan ceylan gençliğinden olabilmek umudu ile af ve mağfiret istiyorum.
"Vücutlarımız birbirimize en kolay vereceğimiz seydir; asıl mesele, hayatımızı verebilmektir. Baştan aşağı bir aşkın olabilmek, bir aynanın içine iki kişi girip, oradan tek bir ruh olarak çıkmaktır."
"... Geceyle ölümdür asıl sevgili
Bu ikiz aynada toplanır yollar
Karanlık yaratır, ölüm tamamlar.
Kaçalım seninle biz de geceye
Ölümün kardeşi saf düşünceye
Yeter büyüsüne aldandığımız
Güneşin... Biraz da yalnızlığımız
Kendi aynasında gülsün, gerinsin
Güvercin topuklu sükut gezinsin."