2 Mayıs 1933 ve bir kar fırtınası...Gecenin karanlığında fırtınanın çığlıklarını, rüzgarın camı, pencereyi nasıl dövdüğünü yalnız ve annesiz dinlemek zorunda kalan minik 3 yaşlı Daniel Ray ve çoçuğunu son kez öptüğünden habersiz, geçimini sağlamak için temizlikçi olarak çalıştığı otele gece vardiyasına çıkmış bir anne Vera Ray...
Romanı okudukça 1933 ve 2010 arasında gidip geliyor ve yüreğimi kaskatı donduran fırtınaların soğukluğunu hissetmem değil, karakterlerin yaşadıklarını göz önüme getirmemdir.
Bu tarihleri biri birilerine benzeten yalnızca kar fırtınası değil aynı zamanda iki annenin çektiği ve yaşadığı acılardır. Vera Ray ve Claire Aldridge.
1933 de fırtına sonrası Vera Ray için bir daha güneş doğmamıştı. Claire Aldridge kendi yolunu bula bilmişti.