Neftali iç çekti. “ Bütün bu kitapları bir yazda nasıl okuyacağım ben ?”
Augusto güldü. “ Gerçekten önemli olan şeyler için her zaman vakit vardır. Bu yaz zamanın olmazsa da gelecek yaz olur. “
Adam için aşk acayip bir şeydi, içtikçe susatan, yedikçe acıktıran, tükettikçe yaratmasına neden olan, yeryüzündeki en paradoksal süreçti. Kesinlikle bir keyif hali değildi yani. Acı ile zevkin garip bir karışımı söz konusuydu.
Evrenin kendisi bir şarkı söylüyor ve tüm galaksiler bu şarkıyla birbirleri etrafında çılgınca dans ediyorlar. Tıpkı elektronların atomun çekirdeği etrafında dans etmesi gibi ..