Özlem AYYILDIZ

Özlem AYYILDIZ
Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır, Rüzgârların en ferahlatıcısı senden esiyor, Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini, Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim... Cahit Sıtkı Tarancı
Öğrenen, Öğreten Anne
Dünyadan uzak, deryaya yakın...
25 Temmuz
665 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Genç idik, umularla yalnızdık; Anlamamanın gücü koşuşlarımızda Ve konularımızda bir sürü yanlışlık. Şimdiyse ağır- ağır iniş yokuşlarımızda Yalnız yalnızlık.
Sayfa 414 - Yapı Kredi Yayınları, 31. Baskı·Kitabı okudu
Şiir edebiyat
Reklam
Yalnızlığa övgü
Mutluluğun gözü kördür, Yalnızlık sağır. Ondandır biri tökezleyerek yürür, Öbürü uykusunda bile bağırır. Mutluluk yalnız kendisini görür; Unutur bu yüzden ilkin kendisini. Yalnızlık kendi tutukluğunda özgür, Boyuna bekler dönsün diye sesini. Mutluluk alışır kendisine, ölümden beter; Borçsuzluğuyla övünür, ama kedisi doğurmaz. Yalnızlığın gidecek bir yeri yoktur; Boyuna kapısına döner, açan olmaz. Mutluluğun mezarları, yalnızlığın heykeli var... Her ikisinin de saksılarında çiçek. Biri hep başka bir renkle solar, Öbürüyse ha açtı, ha açmayacak
Sayfa 415 - Yapı Kredi Yayınları, 31. Baskı·Kitabı okudu
Şiir edebiyat
Işıksız bir gölgedir yalnızlık...
Sayfa 412 - Yapı Kredi Yayınları, 31. Baskı·Kitabı okudu
Şiir edebiyat
Çiçek Senfonisi
Çiçekler bir şölen yaşamda, Renklerin en büyük orkestrası... Dursuz- duraksız çalar her insanda Sevinci, aldanıyı, ölümü ve yası.
Sayfa 405 - Yapı Kredi Yayınları, 31. Baskı·Kitabı okudu
Şiir edebiyat
Onarmak Zordur
Bir yürek üşümüş Kapamış kapılarını, Onarmak zordur.
Sayfa 396 - Yapı Kredi Yayınları, 31. Baskı·Kitabı okudu
Şiir edebiyat
Reklam