İlgilenenlere; yazdığım bir öykü...
Şaşırtıcı sonludur, iyidir diye düşünüyorum.
Bu akşam saatleri sessizliği, kendi kabuğuma çekilmem için en uygun zaman dilimiydi aslında. Her akşam aynı sessizliğe gömülüyor olmamın nedenini anlatmayı istediğim zamanlar çok olmuştu. Ama bu durumu anlatacak ne bir kimsem vardı, nede dudaklarımda güç. Her zaman susmayı seçen bir kadındım. Küçük yaştan beri dudaklarıma sürdüğüm en güzel ruj, sessizliğin kırmızı tonuydu. Susmayı ve suskunluğun mayhoş tadını en iyi bilenlerden biriydim. İşte yine aynı şeyi yapıyor ve kendimi bu acı verici ana bırakıyordum.
Böyle zamanlarda hep bir şeyler yazıyordum. Yazmak, kendimi ifade edebilmemin tek yoluydu. Kendimi, sadece kendime ifade ediyordum yazarak ama bu bana yine de yetiyordu. Yıllardır böyleydim.... Sadece yazıyordum. Yapabileceğim başka bir şey yoktu çünkü. Ya kendi kendime saatlerce, günlerce öylece susmak, ya da konuşmak istediğimde sadece parmaklarımı konuşturmak… Bense genellikle ilk seçeneği seçiyordum.
İşte yine böyle bir vakitlerdi. Susmakla yazmak arasında yorgun bir şekilde gidip geliyordum. Uzun süren bir suskunluk tercihi sonrasında yatağıma uzandım ve bir şeyler yazmak için diz üstü bilgisayarımı tamlamasına uygun bir şekilde dizlerimin üzerine koydum. Alışkanlıktan olmalı ki, ilk önce maillerimi kontrol ettim. Çünkü son yıllarda insanlarla sadece bu şekilde iletişim kuruyordum. Bu durum benim için sanal bir heyecan yada zevk değil, tamamen gereklilikti.
Posta kutumda ki mailler arasında en son geleni dikkatimi çekti. Gözlerime inanamıyordum. Bu ismi çok iyi hatırlıyordum. Lise yıllarımda uzun bir dönem hayatımı paylaştığım ve belki de gerçekten büyük bir aşk beslediğim, erkek arkadaşımdı. Büyük bir heyecanla gelen maili açtım. Yazılanları okuyamıyordum. Bunun sebebini ekranı
Kitabın insana hiç bir kültürel katkısı yok. Ergen ve aşık iseniz belki okunabilir. Özellikle erkekler için ilgi çekici olmadığını rahatlıkla söyleyebilirim
Soğuk KahveAhmet Batman · Destek Yayınları · 201315,8bin okunma