Beyza' nın okuduğum ilk kurgusuydu ve hayal kırıklığı oldu...Olayların bağlanma şekilleri çok saçmaydı. Ana karakterlerin beraber olmaları için gereksiz olaylar oluyordu ve bu bir süre sonra yine mi dedirtiyordu. Livanın sürekli Parsa denk geldikleri ilk andan beri hep " beni eve bırak" demesi çok boğuyordu. Parsın da eve bırakmak için yola konulması ve tam o an acil bir işinin çıkması ve sanki taksiyle eve gitmek yokmuş gibi Livanın Parsın gittiği her yere onla gidip olayın içine girmesi çok çok bıktırıyordu. Bu araba sahnesi yüzünden bile birden fazla kez Liva olmaması gereken durumların içine düşüyordu. Evet zaten kurgu gereği bir arada olmaları gerekiyor ama konuların birbirine bağlanma şekilleri çok saçmaydı. Bu detaylar beni çok boğuyordu bir türlü kurguya girmeme izin vermiyordu. Mesela USB kaybolsaydı ve Liva bunun için onlarla kalmak zorunda kalsaydı, buna zorlansaydı olaylar daha güzel bir şekilde bağlanabilirdi. Kitaptaki hali bence olmamıştı. Açıkçası kitabın tek iyi tarafı Beyzanın betimlemeleriydi. Oda tek basınayken güzel duruyordu şöyle söyleyeyim: Betimlemeleri tek başına okusanız kitaba hayran kalıp hemen okumak istersiniz fakat bazen konudan fazla uzaklaşıp konu neydi ya dedirtebiliyordu. Kısacası ben sevemedim...

Açık Yaralar ve Dikiş İzleriBeyza Aksoy · Epsilon Yayınevi · 20203,364 okunma

Geri İleri