İnsan; birine duyduğu sevgiyi kıskanır mı ? Ben kıskandım .. O’ na duyduğum bu sahici sevgiyi kıskandım .. Kimse beni böylesine derinden sevmedi ki .. Koşulsuz, saf sevmek kolumu kanadımı kırdıkça geç ya da erken anlıyordum sevmenin değil ; böylesine sevilmenin bana asıl mutluluk katacağını .. belki de bu yüzden aşk yüzünden intihar edenlerin , başını derde sokanların, hayatını mahvedenlerin haberlerini okuyorum doymak bilmez susuzlukla .. kıskanıyorum , kıskanıyorum… sevmek yüzünden mahvolan hayatları bile … işte böyle anlarda sevgimi onu anlayan , onu hisseden herkese dağıtmak istiyorum.
Ama şunu da yaşadım gördüm : sevilmek ; er ya da geç biter .. oysa sevmeye hep sonsuz bir inanç gibi baktım . Bu sonsuz inançta hep erimek , erimek istedim. Çünkü sevmek dışında her şey bitiyordu , acımasızca , yaralayarak , zehirleyerek bitiyordu .
Şimdi hayatımı sadece “ sevilmek “ kurtarabilir ..