Ben bu kitabı çok beğendim. Açıkçası içinde çok fazla düşünce var. Genel düşünce kavramı:
Kapiland virüs şurubu verdi ne iyi kalpli.
Çocuklar şişmanladı kesin şuruptan.
Şişmanlar kavga etmiyor işe yaradı.
Daha çok kıyafet alış verişi oluyor, çok kötü gibi. Oysaki her şey belli bir sonuç verdi. Herkes ani düşünceler belirtti. Herkes aynı düşüncede olmasaydı gerçekler ortaya daha hızlı çıkacaktı.
Bu kitapta bir çocuğun Yahudi bir çocukla dost oluşu anlatılıyor. Bu çok tatlı bir hikaye. Düşününce Bruno adlı çocuğun Yahudi bir arkadaşı olması onun çocuk sevgisiyle yaklaşmasıdır. Bence onun yerinde bir birey olsaydı çoktan irtibatı kesmişti. Oysaki yaşam bir Adem bir Havva'dan çıktı. Biz zaten dost olmalı değil miyiz? şimdi ya şimdi! "Neden küstün?" demek yerine "Neden barıştın? " soruları geldi sizce mantıklı mı?