Hayrettin Orhanoğlu
@Hayrettin13
İnsanı anlamaktan daha güzel bir kitap yoktur.
yalnızca bir gölge olmadan önce
dolaşıp durdum
hayatın ve ölümün gerisinde
varamadım kendi yurduma
yanlış adımlar attım
kimsenin tarafını tutmadığım için
ayna tuttum bile bile
karanlığın ve aydınlığın yüzüne
ne çok doğrular buldum
ne çok yanlışlar gibi
bir buluşma noktası bile değildi
kelimeler ve sessizlik
siyah ve beyaz
hayat ve ölüm
hatırlamak ve unutmak
işte onların öyküleriydi anlattığım
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
mutlaka bir kez geçeceğiz öleceğimiz yerden
bağışla beni kalbinden kimbilir kaç kere geçtim
nihayetinde bir aşkın ömrü aşka baktığın kadardır
ben aşkı aşk kadar sonsuz bildim
her aşk ölümü bir kez yaşamak kadarmış
beni bağışla kalbimde aşkım kadar yaşadım
yine de ölmedim ölmeyi bilemedim
ölümden uzak bir sen vardın sensizlikten bilemedim
Bütün şiirlerde söylediğim sensin
Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin
Seni saklamak için görüntülerinden faydalandım Salome'nin Belkıs’ın
Boşunaydı saklamaya çalışmam öylesine aşikarsın bellisin
Kuşlar uçar senin gönlünü taklit için
Ellerinden devşirir bahar çiçeklerini
Deniz gözlerinden alır sonsuzluğun haberini
Ey gönüllerin en yumuşağı en derini
Sevgili
En sevgili
Ey sevgili
Uzatma dünya sürgünümü benim (İlk)
Her yakarışın ardında bir yenilgi vardır
Yenilgiler büyür büyür de adı aşk olur
Her bir dalında iri meyveler durur
Güneşe değen her dalda merhamet
Geride kalana ah kalbin ateşi vurur
Bakışınla ruhumda açan nefret kurur
Rüzgâr, yüzüme bak zaman hep beni mi bulur?
Bu çöl de durur durur içimde mi yorulur?
(mutsuzluk komedyası adlı kitabımdan)
Garip olan şu ki insan gün geliyor herkesin yükünü omuzlayabileceği bir hayatın ağırlığına sebeplerle sonuçlar arasındaki dengeyle dayanmak zorunda hissediyor kendisini. Böyle sürükleniyor ırmakta.
Hayrettin Orhanoğlu
