Hayrettin Erkan

… Sen biliyorsun, birinci reçete sakınmaktır. Konuşma, düşünme ve analizden sakınmaktır! Senin hastalığın için kelime kullanmak zehirdir! Konuşmayı ve okuryazarlığı yıka, Paskal'ın lafını dinle, Dekart'ı unut! Gülü kim senin gözlerin gibi tanır? Ama... Gülün kokusu ve güzelliği, ayırt etme parmakları altında soluyor. Gülü bir çocuk, bir kadın ve bir şair gibi koklamak gerekir. Gül yapraklarını saymamak, tartmamak, betimlememek ve düşünmemek gerekir. Gül yapraklarıyla dudaklar ve göz kapakları vasıtasıyla oynamak gerekir. Akıl çarpmış olmayanların, gülü tüm nefesleriyle kokladıklarında, gözlerini kapattıklarını görmüyor musun? Sen nefesini göğsünde hapsediyor, gözlerini açıyorsun. Göz doktoru sadece göz hastalıklarını bilir. Ona göre dünyanın tüm gözleri ya hastadır, ya da sağlam. Gözlerin kültür, edebiyat ve bakış ilginçlikleriyle dolu yatağını, sadece göz ilminden uzak duranlar anlayabilir. …

Sayfa 498·Kitabı okudu

Reklam

Hayrettin Erkan

… Ah! Birbirimizden ne kadar uzağız, hiç kavuşamayacağımızı düşünüyorum, bu dünyanın bir kenarında tek başıma kalacağımı sanıyorum, sanki her zaman seni seyrediyorum, gözlerimin önündesin, bakışlarımın önünde, bakışlarımın kıblesi, gözlerimin kenarında değil, asla... Bu açıdan her zaman yalnız kalacağım, seni sensiz göreceğim. O halde bir köre ne diyeyim, yabancıya uzaklardaki birine neler gördüğümü nasıl anlatayım? …

Sayfa 495·Kitabı okudu

Hayrettin Erkan

… Ne zaman olursa olsun sesin benimkinde var, ben senin telaffuzunda varım! Boşuna değil, ben ve senin toplamı birdir, o gün bizim doğum günümüzdür, o ay benim doğuşumdur, o hepsi feleklerin dokuz kürsüsüdür. Boşuna değil ki ben sensiz olamam, senin benim adımdaki tamlaman, dil kaidesidir. Ben sensiz şaşkınım, sen ise bensiz dilsizsin; ben seni çalıyorum, zira sen bensiz sensiz bir pençesin, bana sen heyecan veriyorsun, ben sensiz sopsoğuk bir karanlığım ve sessiz bir serabım! …

Sayfa 478·Kitabı okudu

Takip Önerileri

Hayrettin Erkan

… ben kendimi yalnız, yapayalnız hissettim. Ama her zaman ben kendimi yalnız, yapayalnız buldum, her zaman dertli, her zaman kızgın, hep o “diğer ben” imi bekledim. Seni ömrümde asla görmemiştim, senin kim olduğunu bilmiyordum. …

Sayfa 474·Kitabı okudu

Hayrettin Erkan