Hayrettin Erkan
@Hayri73
Instgram: (erkanhayrettin)
Kitap inst: @sevdaninotekiyisi
YouTube kanalım: Hayrettin Erkan
youtu.be/otDqwtQQh9g?si=...
Şiir kitabım: Sevdanın Öte Kıyısı
Öğretmen -sosyolog-felsefeci-yazar
sosyal bilgiler öğretmenliği/sosyoloji/felsefe/Sosyoloji Yükseklisans
istanbul
8 Ağustos
740 okur puanıNisan 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
sesleniş
sana
yasak külliyatımın
kaderini tayin etme hakkından
bir kimlik çıkarıyorum sevgilim.
sen
benim için biraz yasal
küfürler biriktir devletin
haysiyet bekasında
ben
senin için, yakılmış bir köyün
yeniden kurulma hayalini getireyim
ve
illegal dağların isimlerini
ezberleyeyim,
sen
bana Su gibi Can ver
ben
sana güneş büyüteyim koynumda sevgilim...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
…
Buradaki başlıca olgu, ve bizi özellikle ilgilendiren konu Zerdüşt'ün Öğretisidir. Hint Tininin sefil kütlüğüne karşı, Pers tasarımında karşımıza arı bir soluk, Tinin bir esintisi çıkar. Onda Tin kendini Doğanın tözsel Birliğinin, bu tözsel içeriksizliğin üzerine yükseltir; onda henüz hiçbir kırılma kapsamayan, henüz Tinin kendi için ve nesne ile karşıtlık içinde olmasına izin vermeyen bu aşama arkada bırakılır. Başka bir deyişle, bu halk saltık Gerçekliğin Evrensellik biçimini, Birlik biçimini taşıması gerektiğinin bilincine ulaşmıştır. Bu Evrensel, Bengi, Sonsuz Öz ilk olarak sınırsız Özdeşlikten başka hiçbir belirlenim taşımaz. Aslında bu, daha şimdiden birçok kez yinelediğimiz gibi, Brahm'ın da belirlenimidir. Ama Persler için bu evrensel Öz nesne olmuşken, ve Tinleri bu kendi Özünün bilinci olmuşken, buna karşı Hintliler durumunda bu nesnellik yalnızca Brahmanların doğal nesnelliğidir ve ancak bilincin yokedilmesi yoluyla arı evrensellik olarak tanınır. Persler durumunda bu olumsuz tutum olumlu bir tutum olmuştur, ve insan evrensel ile onda kendi için olumlu kalacağı bir yolda bir bağıntı içindedir. Bu Bir ya da Evrensel hiç kuşkusuz henüz düşüncenin özgür Biri değildir, ona henüz Tinde ve gerçeklik içinde tapınılmaz; tersine, henüz Işığın şekli ile örtülüdür. Ama Işık Lama değildir, Brahmanlar değildir, dağ, hayvan, şu ya da bu tikel varoluş değildir; tersine, duyusal Evrenselliğin kendisidir; yalın sergileniştir. Pers Dini böylece bir puta-tapınma değildir, tekil Doğa şeylerine değil, ama Evrenselin kendisine tapınır. Işık aynı zamanda tinselin imlemini taşır; İyinin ve Gerçeğin şeklidir, tüm doğal şeylerin olduğu gibi bilmenin ve istemenin de tözselliğidir. Işık insanı bir seçim yapabileceği konuma getirir, ve insan ancak batmışlığın dışında olduğu zaman
…
Materyalizm, insanın özünü ve kimliğini doğal ve maddi olarak görürken praxis, insanın özünü ve kimliğini özel bir toplumsal olgu olarak görür maddî ya da zihinsel bir olgu olarak değil. Toplumun özü ve kimliği praxistir. İnsanın da toplumsal bir özü vardır.
…
…
tarih ki Ninova'dan beri hiç uğramadı buralara,
şimdi
istikamet toplu mezarlara gaz kuyulara
ve
DNA testlerine,
sen yine de uzat ellerini
ben karanlıktan hâlâ çok korkuyorum...
sorgu
şafağa kibarca
hüzün taşıyan bir aşkın neresine dokunmalı,
ayrılık makamında çalınan bir ezginin
en melodram yankısında
hangi ayrılık gebe bıraktı bu şiiri,
gidene mi yoksa kalana mı sormalı?