Dünyanın istikbalinden, merhametten, iyilikten, vicdandan, ahlâktan, erdemden bahsetmeyi çoktan geçtim. Geçtim de, bu azgın iştiha sana ölümü nasıl unutturdu? Ölümlü olduğunu bilerek yaşamak cehennemdi ama bunu bilen tek canlı olmak cennetin değil miydi? Bir gül dalı henüz açık bir mezarın üzerine eğilirken gözlerin o kadar mı körelmişti? Mezar bile cesedi beklediğinin bilincindeydi, bir sen mi kestiremedin?