Bu acı olmasa perdeler bu kadar kalkmaz, gölgelerin yakını bu kadar aşikâr olmazdı. Bir gün acıya şükredeceği: acının, hükümsüz kaldığı anda çicek açacağı aklına gelmezdi. Dilinin ucunda durdu cümle. Bir an tereddüt etti sonra bırakıverdi. Acıyı yaratan ALLAH'a hamd etti. Geniş, gepgeniş, geçmişteki ve gelecekteki bütün darlıkları ihlal eden, hiç ummadığı kadar geniş bir nefes aldı. "Allah'ım" dedi, "Hiçbir şeyim olmasa bile sana şu nefes icin hamdolsun."
Niye ki bunca acı? Dünya imtihan yeriydi belli, bu da bir sınav, amenna. Bu kadar sert sınanmak için ortada çok büyük bir aşkın olması gerekti; Allah'ın kuluna aşkı. Ne kadar çok sevildiğini mi bilmek istiyordu? Ve ki bunca sert bir sınavı kda ancak kulun Allah'a duyduğu aşk katlanılır kılabilirdi. Dünya cennet değildi evet olsaydı cennetin ne anlam kalırdı?