Yaz.hazal
@Hazalyaz
39 okur puanı
Mayıs 2023 tarihinde katıldı
Öyle dalmış ki
Yüzyıllar süren uykusuna
Uyandırmazsan uyanacak değil
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Doğa daha önce de söylediğimiz gibi ileriye dönüktür. Doğa canlıları gelenler ve gidenler olarak ikiye ayırır. Gidenlerin yüzü karanlığa, gelenlerin yüzü aydınlığa dönüktür. Bu yüzden yaşlılar açısından ölümcül, gençler açısından kendi iradelerine dayanmayan bir ayrılık vardır. Önce fark edilmeyen bu ayrılık, dalların gövdeden uzaklaşması gibi yavaşça gerçekleşir. Dallar gövdeden tamamen ayrılmasalar da ondan uzaklaşırlar. Bu onların suçu değildir. Gençlik neşeye, şenliklere, aydınlıklara, aşkiara uzanır. Yaşlılık ise sona doğru ilerler. Birbirlerini gözden kaybetmeseler de artık birbirlerine sarılamazlar. Gençler yaşamın, yaşlılar mezarın soğuğunu hissederler. Bu zavallı çocukları suçlamayalım.
çoğu insanda bulunan yaradılıştan gelen ve tutku ile kederin kriz anlarında ruh değişimlerinin harareriyle kabaran ve insanı, geriye sise gömülmüş bir bilinçten başka bir şey bırakmayacak kadar ele geçiren o dahili bulutun varlığı
Yine de Jean Valjean birkaç saniye boyunca bu muhteşem ve okşayıcı dinginliğe karşı koyamadı; insanın her şeyi unuttuğu anlar vardır; acı sefili zorlamaktan vazgeçer, huzur hayalperestİn içini bir gece gibi kaplar, ruh ışıldayan alacakaranlığın ortasında ve aydınlanan gökyüzünü taklit ederek yıldıza dönüşür. Kendini üzerinde uzanan o aydınlık geniş gölgeyi hayranlıkla izlemekten alıkayamayan Jean Valjean sonsuz göğün bu heybetli sessizliğine coşkusunu ve dualarını katıyordu.
Gözbebekleri geceleri büyür ve gündüzü bulur; aynı şekilde ruh da felaketin içinde büyür ve Tanrı'ya ulaşır.