Okumaya ara verdiğim bir dönemde başladığım bir kitaptı. Başları biraz sıkıcı gelse de yarısından itibaren akmaya başladı.
Nedense okurken Aşk-ı Memnu Bihter ve Kitty'i çok benzettim. Charlie karakteri ne kadar aşağılık ,manipülatif bir adamdı ya yok artık dedirtti.Walter başına gelenleri hiç hak etmedi sonuna içim cız etti. Kitty keşke hem kendinin hem de Walter'ın başını yakmasaydı da ona da kızamıyorum pek. Kitap 30 sayfa kadar daha uzun olsaydı çok daha iyi olurdu bence. Umuyorum ki Kitty hayal ettiği mutluluğa kavuşmuştur. Kitaptan sevdiğim bir alıntıyla bitireyim incelememi. Keyifli okumalar!
“Mütevazi olan bütünlüğünü korur. Eğri doğruya döner. Başarısızlık, başarının temelidir ve başarı, başarısızlığın pusuda beklediği yerdir, ama dönüm noktasının nerede olduğunu kim bilebilir ki? Şefkatin peşinde koşan, küçük bir çocuğa bile dönüşebilir. Nezaket, saldırana zaferi getirir, savunana ise emniyet sağlar. Güçlü olan, kendisini yenendir.”