Kendisine yıllardır huzur diye bir şey kalmamıştı ama bu son aylarındaki dayanılır gibi değildi. Tadı şöyle dursun, artık manası bile kalmayan bu hayattan ayrılmak istiyordu.
Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden
Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu
Pervane olan kendini gizler mi alevden?
Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu...
Çünkü artık yabancılaşmışlardı. Bu yabancılık, görünüşte olan bir şey değil, içten gelen bir dugu idi. Tıpkı rüyalarda bir tehlikeden kaçmak isteyip de koşamayan insanlarınkine benzeyen bir duygu...