Hasan Dağ
@Hdag
«Yek katre-i hûnest, sâd hezârân endîşe»
«Herkes kendi içine baksın.»
Hiçbir fare diğer fareler için gönülde işkence çekmez; o peyniri buldu mu keyfine bakar. Sen de peyniri buldun mu keyfine bakıyorsan, fareden ne farkın kalır? Hatta senin bilme imkânların fareden daha çoktu, tanıma, görme, anlama imkânların daha çoktu; ama fare gibi peynirin peşine düştüysen, sana kızılır, kızmakta da haklı olunur.
Beklenti yok. Beklentiye kapılanlar, kabul görmek istediler, zamanla kabullenildiler, mevcudatın içinde yok oldular; çünkü sınırlandırdılar kendilerink Beklenti, kendini sınırlandırmaktır. Hayatta beklenti olmaz, çünkü hayat sonsuzdur, sınırsızdır. Sonsuzun içinde, sınırsızın içinde, beklentiye kapılmak, kişiyi, beklediği yere bağlar, beklediği şeye bağlar. Bekleyen, bağlanmıştır; bağlanan gidemez, bağlanan, sınırını çizmiştir. Her şeyin bedeli vardır. Merhabanın bedeli merhabadır. Muhabbetin bedeli muhabbettir. Buğzun bedeli buğzdur.
Her beklenti bir tuğladır, seni ağırlaştırır; yolcunun heybesinde tuğlanın işi ne?
Önce adalen gönle yerleşecek; merhamet, muhabbet gönle yerleşecek. Zarar vermeden, hep temiz dolaşacaksın. Şimdi ben böyle yaparsam kimseye bir zararım olur mu, diyeceksin. Şimdi ben böyle söylersem kimseye bir zararım olur mu, diyeceksin. Yaptığına, söylediğine, yediğine, içtigine, kılığına, kıyafetine dikkat edeceksin ki, kimseye bir zararın olmadın
Çünkü gözler şerlidir, fitnedir; gözlerin görmemesi lazım. Gösterme isteği, illettir. Örtülü hazine açılmaz, gözlere gösterilmez. Namus da örtülüdür; bunu tanıyanlar bilenler çoğalsa, koruyanlar çoğalsa, canlar yanmaz, aldanma olmaz.