Hasan Dağ
@Hdag
«Yek katre-i hûnest, sâd hezârân endîşe»
«Herkes kendi içine baksın.»
Ebu Hafs ne diyor; birisi size karşı bir hata ettiyse, ondan siz özür dileyin, kabul etmezse yine dileyin, kabul etmezse yine dileyin, gerekirse kırk kere özür dileyin, yine kabul etmezse, gidin başınızı taşlara vurun; ben nasıl bir adamım ki kırk kere denedim de bunun gönlünü alamadım, diye. Yoksa birisi sana hata yaptı, sen ona kızdın, o da gitti, mesele bitti, ne oldu şimdi? Kızarak ona ne kazandırdın, kendine ne kazandırdın? Önemli olan, güzelliklere sahip çıkabilmektir. İyi iyiyi bulur, derken bir üçüncüsü gelir, kuvvet bulurlar. Kadındı, ekmekti, şandı, şöhretti; bunları, yaşayanlara bırak. Her türlü cehaleti sil. Hayatta yok olup, hayatta var ol. Ben bu işin kökünü çektim, ta derinliklerine kadar baktım; hep uyurgezerlik var, sahtelik var. Diri ol. Gizli git. Her zaman, kendinden dahi gizli gideceksin. Sağ gözün doğruya giderken sol gözün bile haberi olmasın, gerek yok. Duysunlar görsünler demek en büyük tehlikedir. Kimse duymadan, kimse görmeden git. Ölçüleri verdiğin zaman her şey birbirini bulur. İlaç, vaktinde alınır, ölçülü alınırsa, o gideceği yeri bulur, sen de rahat edersin. Şu damardan git, önce mideye uğra, oradan ciğere geç diye tarif etmene gerek kalmaz. Tek, hastayı ilaçla buluşturasın; dertliye dermanı veresin. Ama işte rahatı buldum dediğin an yine hataya düşersin. Rahata kapılma. Rehavete düşme. Kötü ahlâk tehlikeli bir köprüdür. Köprünün bu ucu seni aldatmasın, öbür ucu karanlığa çıkar. Kötü ahlâk tehlikeli bir tüneldir. Tünelin bu ucuna, aldandın, yemyeşil ormandan girdin, öbür ucundan, uçuruma fırlarsın
Reklam
Sağ gözün doğruya giderken sol gözün bile haberi olmasın,gerek yok.Duysunlar görsünler demek en büyük tehlikedir.
Bir ruh, düşmanlıkla baktığı bir ruha fayda sağlayamaz. Ruh ruhun düşmanlığını görür. Kalp kalbin halini hemen hisseder, düşmanlık hissetti mi, artık sana kapıları kapatır. Sen istediğin kadar kibarlık göster, karşındaki kalp, senin kalbindeki nefretin kokusunu alıverir, yüzündeki tebessümün sahte olduğunu anlayıverir. Ruhu aldatamazsın. Ruh kendini aldatır. Aldanmaya razı olur, aldanışların içinde yüzer. Ruhlar savaş halinden çıktı mı birbirini sevmeye ve anlamaya başlar. Gücü olan, o ruha, güzelliği iyiliği doğruluğu o zaman nakşeder. Hayat başka, yaşamak başka şeydir. Yılan çıyan yaşıyor, in cin yaşıyor, fare kedi yaşıyor, ama hayat başka bir şeydir. Hayat seyredilir. Hayattan ölüm çıkmaz, hayattan haset, fesat, kibir çıkmaz; bunları canlılar çıkartıyor. İş, hayvan gibi yaşamak değildir, hayatı tanımak, anlamak, seyretmektir. İnsan hayatın içindedir; hayat insanın içindedir, bağlantıyı kuramayan ruh, karanlıkta kalır Hayatla ruh arasındaki bağlantı, ancak gönül penceresinden kurulur Bir gönül inşa etmeden, olmaz! Gerçek değerler ortaya çıktığında, sahte değerler o zaman anlaşılır. Çocuk oyuncak meyveleri masanın üstünde görür, annesi ona der ki yavrum bunları sakın ağzına alma, çocuk gene de bir dener kimse yokken, ısırmaya çalışır, bakar tadı yok, plastik, annesi bunu görür, mutfaktan gerçek bir elma verir, üzüm verir, çocuk gerçeği görünce sahtenin sahte olduğunu daha iyi anlar. Sen canlara gerçek değerleri göster ki, ellerindekinin sahte olduğunu anlasınlar. Gerçek değerleri nasıl göstereceksin? Bizzat kendi hayatında o değerleri yaşayarak. Yoksa, falan kitabın filan sayfasında gerçek değerler yazıyor, git oku, demekle olmaz. Muhatap sana bakar. Değerleri hafife almak çirkinliktir, sorumsuzluktur. Bu kadar acının içinde, bu kadar kederin içinde, bu kadar zulun
Hekim yaradan intikam almaya kalkmaz. Kararda cüretkâr olan, incitmekten korkmuyor demektir. Tırnaktaki bir yaradan dolayı parmağı kesmeye karar veren hekim cüretkârdır.Varlığını insan gibi taşıyabilmek isteyen her can, önce iyi bir niyete, güzel bir ahlâka ve sağlam bir anlayışa sahip olmalıdır ki hayatın katmanlarında ilerleyebilsin.
Reklam