sedanur
@Hearinyourtone
Dijital arşiv olarak kullanıyorum.
Hogwarts
125 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Dostoyevski’nin ilk eseri... benim de Dostoyevski’den okuduğum ilk eser... Çok etkilendim, üzüldüm, sevindim, heyecanlandım, merak ettim. Her mektubu sanki bana gelmiş gibi okudum. Makar Alekseyeviç karakteri öyle güzel oluşturulmuş ki, hassas kalbini mektuplarının her satırında hissettim. Karşısında daha toy olan kıza ise bazen kızdım ama çoğu zaman anlayışla karşıladım. Kitap başından sonuna kadar fakirlikten bahsetmiş. Her mektup ayrı bir fakirlik öyküsü... Bazen ana karakterlerimizin yaşam zorluklarını okuyoruz, bazense ana karakterlerimizin yanındaki kişilerin yaşadıkları geçim sıkıntısını. Hiç sıkılmadan bir çırpıda bitirilen fakat en önemlisi hayata karşı yeni bir bakış açısı kazandıran şahane bir eserdi.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Saf bir kötülük örneğiydi Iogo’nun yaptığı. Tamam kabul. Fakat hepsinden öte Othello’nun yaptığı en affedilmezydi. Kıskançlık değil bunun adı “namus” olarak adlandırdığı fakat kendi gurur ve haysiyetini düşünüp “nasıl bu kadar küçültür beni” düşüncesiyle öldürdü karısını. Her şeyini geride bırakıp ailesine rest çeken türlü fedakarlıklar gösterip onunla sefere çıkan karısını... Hiçbir şeyden haberi olmayan sadece temiz bir aşk besleyen karısını... Othello hiç sevmemişti, Othello “ namusum için öldürdüm” diyordu. Oysa seven bu denli nefret edemezdi. Hırsını, savaşçı ruhunu, kısaca kendini her şeyden çok seven Othello’nun karısını delil diye gösterdikleri bir “mendil” uğruna öldürdüğünü okuyoruz. Burada Othello’nun ve onun zihniyetindeki tüm erkeklerin kıskançlık adı altında ruhlarındaki kötülüğü saçma sapan bahanelerle nasıl çabuk ortaya çıkabileceğini gördük.
Ayrıntılara takılmaktan nefret eden, yaşadığı günü yaşadığı olaylar üzerinden isimlendiren, pazarlara, salılara takılmayan, boş gezenin boş kalfası gibi görünüp içinde engin deryalar barındıran aylak adamın hikayesi...
Kitabı muhtevasını tasnif eden mevsimler, aylak adamın hayat gidişatıyla oldukça uyumluydu. Kitabın başında tuhaf davranışları olan, kadınlara bir hayli düşkün olan bir adamın başından geçenleri okuyacağız galiba derken kitabın sonlarına doğru “aylak adamımızın” geçmişte neler yaşadığını okuyunca taşlar yerine oturuyor ve bir kez de bu çerçeveden değerlendiriyoruz yaptığı şeyleri. Bana “Saksı Olmanın Faydaları” filmini anımsattı. O filmde adamımız yaşadığı şeylerden dolayı içine kapanıkken bu kitapta yaşadıklarından ötürü “çapkın” bir adam çıkıyor karşımıza. Ya da çapkın kelimesini kullanmaktan vazgeçtim. Tam bir aylak.
