Karıncaların gerçekten de hem ahlaken hem iktisaden insanlığın ilerisinde olduğunu, yaşamlarının bütünüyle özgecil amaçlara adanmış olduğunu bizlere gösterir.
“Sana yalvarırım, bir kez daha çiçek açma lütfunda bulun çünkü senin yerine ben öleceğim.” (Çünkü tanrıların izniyle, bir kişinin kendi hayatını gerçekten de başka birine ya da bir canlıya, hatta bir ağaca bile verebileceğine inanılır, kişinin hayatını bu şekilde aktarmasına da “migavari ni tatsu” “vekil olmak” denir.) Sonra ağacın altına beyaz bir bez ve çeşitli örtüler serip bunların üzerine oturdu ve samuray geleneğine uyarak harakiri yaptı. Böylece hayaleti ağacın içine girdi ve o saat çiçek açmasını sağladı.