Discere Ne Cessa
@Heekate
234 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
1 Deli Tek Hilkat 1 Ucube / Çok Garibe...Sosyoloji
Bir hakikatin peşine düşerken kayboluşun hikâyesini anlatan bu eseri okudunuz mu?
Ben okudum. İnsan, zaman zaman bilinmeyene karşı müthiş bir merak besler; korkunun verdiği o garip hazza kapılır ve
Varlığın YapısökümüFelsefe-Düşünce
Bu kitabı okurken sadece bir felsefe metni değil, aynı zamanda uzun bir şiirin içinde ilerlediğimi hissettim. Kitap, varlığın ne olduğunu büyük laflarla değil, atomlardan ve boşluktan başlayarak anlatıyor. “Her şey en küçük parçalara ayrılabilir ve biz, korkularımız dahil, bundan ibaretiz.” gibi.
Lucretius’un amacı yalnızca teori anlatmak değil; senin benim gibi insanların içindeki korkuları azaltmak. Ölüm korkusu, tanrılardan çekinme, kaderin belirsizliği… Bunların hepsinin bilgisizlikten doğduğunu söylüyor. Doğayı anlayınca insan biraz rahatlıyor, “tamam ya, mesele bundan ibaretmiş” diyorsun.
Mesela ruhun bile maddi olduğunu, bedenden ayrı ve ölümsüz olmadığını savunuyor. Ölümü, atomların dağılması olarak anlatıyor. Yani ölümden sonra sonsuz bir acı ya da ceza yok; sadece dağılma. Bu bakış açısı, ister istemez ölüm düşüncesini yumuşatıyor.
Edebi tarafına da ayrı parantez açmak lazım. Lucretius bunları kuru bir ders notu gibi anlatmıyor; doğayı, gökyüzünü, oluşumu şiirleştirerek aktarıyor. Yer yer sert sahneler, özellikle veba tasviri, insanın yüzüne gerçekliği çarpıyor.
Tabii ki her şeyi doğru kabul etmek gerekmiyor. Antik fiziğe dayanıyor, bazı yerleri bugünkü bilimle uyuşmuyor. Ama bence kitap asıl gücünü tam da bundan alıyor: Binlerce yıl önce bir insan çıkıp “korkma, doğayı anlamaya çalış” diyebiliyor.
Kısacası, De Rerum Natura benim için sadece bir okuma değil, biraz da düşünme egzersizi oldu. Eğer varlığın yapısı, ölüm, yokluk, boşluk gibi kavramlar seni hapsediyorsa bu okuma seni biraz hafifletebilir.
Şeytan Kalk Büyüğün Geldi
Andreyev’in şeytanı klasik demonik figürden ziyade canı sıkılmış, varoluşsal kriz yaşayan bir entelektüel.
Cehennem tıkır tıkır işliyor ama tam da bu düzenin kendisi boğucu. Yardımcısı da onun
Yıkıntıların Arasındaki Viranelere:Sosyoloji
Bir düşünün: Yıkılmış bir şehirde tek başına dolaşıyorsunuz. Duvarlar çökmüş, isimler silinmiş, kimsenin kim olduğu artık önemli değil. Volney tam da buradan başlatıyor sözü. “Bak,” diyor, “bir zamanlar çok güçlü olanlar şimdi sadece taş.”
Yıkıntılar geçmişi anlatıyor gibi görünse de aslında bugüne konuşur. Gezgin durur, etrafına bakar ve ister istemez şu soru gelir: Bunlar nasıl oldu? Ardından bir peri çıkar karşımıza; masal anlatmak için değil, insanı kendisiyle yüzleştirmek için. Yumuşak değildir, avutmaz. Net konuşur.
Volney geçmişi yüceltmez, hesaba çeker. Yıkılmış şehirler, yanlış aklın ve kötü yönetilen egonun anıtlarıdır. Toplumların çöküşünü tanrılara değil; cehalete, despotluğa ve dinin araçsallaştırılmasına bağlar.
Yıkan da kurtaran da insandır.
Bu kitap bir tarih anlatısı değildir. Daha çok, medeniyetlere yazılmış sert bir uyarı mektubudur. Volney ahlak dersi vermez; aklı uyandırmaya çalışır. Halk düşünmeyi bıraktığında krallar çoğalır, akıl sustuğunda medeniyet de susar.
Susmayın!
Satranç Ustası : Zihnin Labirentinde Bir YolculukSatranç
“Don Sandalio = Satranç Ustası”, yalnızca bir satranç romanı değildir; insan zihninin karanlık odalarına, bencilliğin, merakın ve varoluşun yankılarına açılan bir geçittir.
Don Sandalio'nun