"Çünkü ben ne geçmişte ne de gelecekte yaşıyorum. Benim yalnızca şimddim var ve beni sadece o ilgilendirir. Her zaman şimdide yaşamayı başarabilirsen mutlu bir insan olursun."
"Her gün birlikte olmak gereksinimi duymaksızın , her zaman yeni dostlar ediniriz. Papaz okulundaki olduğu gibi her zaman aynı insanları görürsek onları yaşamamızın bir parçası saymaya başlarız. Yaşamımızın bir parçası saydıkça da onlar bizim yaşamımızı değiştirmeye kalkışırlar. Bizi görmek istedikleri gibi değilsek hoşnut olmazlar , canları sıkılır. Çünkü , efendim , herkes bizim nasıl yaşamamız gerektiğini elifi elifine bildiğine inanır."
"... Üstelik de kitapların kendi soluğumuzun ötesinde , insanları kendimize bağlamak ve tüm yaşamların en acımasız düşmanı olan fanilik ve unutmuşluk karşısında kendimizi müdafaa etmek için yaratıldığını bilen ben unutmuştum onu."