noctis in dies
@Heimweh
"ben ateist değilim, babasıymış gibi tanrı’ya küsen bir çocuğum."
408 okur puanı
Nisan 2017 tarihinde katıldı
Her şeyi en iyiyi hedefleyerek yapan doğa, daha baştan
bunu böyle kurmuştur. Ona [insana] ilk anda sadece hayatının
korunması için gerekli olan arzularla bunları
tatmin için yeterli olan yetileri verir. Bütün diğerlerini,
ihtiyaç ortaya çıktığında geliştirilmek üzere, sanki yedek
olarak ruhunda depolamıştır. İşte ancak bu ilkel durumda
arzuyla gücün dengesine rastlanır ve insan mutsuz
olmaz. Bu kuvve halindeki yetiler eyleme geçer geçmez,
hepsinin en eylemcisi olan imgelem uyanır ve onların önüne
geçer. Bizim için gerek iyi gerek kötü yönde olabilirliklerin
ölçüsünü genişleten ve dolayısıyla, tatmin etme
umuduyla, arzuları uyandırıp besleyen imgelemdir. Fakat
başta el altında görünen şey, izlenemeyecek kadar
Hızla kaçıp gider... Böylece insan sürecin sonuna varamadan
bitkin düşer; arzularımızı tatminde ne kadar kazançlı
çıkarsak, mutluluk da bizden o kadar uzaklaşır.
Tam tersine, insan doğal durumuna ne kadar yakın kalırsa,
yetileriyle arzuları arasındaki fark da o kadar küçük kalır,
dolayısıyla da kendisi de mutlu olmaktan o ölçüde az
uzaklaşmış olur... Gerçek dünyanın sınırları vardır, hayali
dünya ise sonsuzdur; birini genişletemeyince öbürünü
daraltırız, zira bizi mutsuz eden bütün sıkıntılar
sadece onların arasındaki farktan doğar.»
Sayfa 282
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
[Hayvanın] evrende bildiği tek iyi şeyler beslenme, bir
dişi ve dinlenmektir; korktuğu tek kötü şeyler de elem ve
açlıktır. Ölüm değil elem diyorum, zira hayvan ölmenin
ne olduğunu asla bilemez; [buna karşılık] ölümün ve yarattığı
dehşetin bilgisi insanın hayvanlık durumundan
uzaklaşırken elde ettiği ilk kazanımlarından biridir.»
Aynı şekilde çocuk da «ölüm duygusuna
» açılarak insan olur.
Ikinci doğuş..
«Tutkularımız varlığımızı korumamızın başlıca araçlarıdır,
dolayısıyla onları yok etme çabası gülünç olduğu kadar
da boşuna bir girişimdir; doğayı denetlemeye, Tanrı'
nin eserini düzeltmeye kalkışmaktır. Eğer Tanrı insana
kendi verdiği tutkuları yok etmesini söyleseydi, hem istemiş
hem istememiş olur, kendi kendisiyle çelişirdi. O
asla bu saçma emri vermemiştir, insanın kalbinde böyle
bir şey yazılı değildir; Tanrı bir insanın yapmasını istediği
bir şeyi ona başka bir insan tarafından söyletmez,
bizzat Kendisi söyler, kalbinin derinliklerine yazar.»
O tehlikeli eklenti ...
Kimbilir ne kadar ses yükselecek bana
karşı! Uzaktan uzağa, bizi durmadan
kendimizden dışarı atan, şimdiyi hep hiçe
sayan ve durup dinlenmeksizin, ilerledikçe
önümüzden kaçan bir geleceğin
peşine takılarak, bizi şimdi olmadığımız
yere taşıya taşıya, hiçbir zaman olamayacağımız
bir yere götüren o ünlü bilgeliğin
haykırışlarını duyuyorum..
Diller konuşulmak için yaratılmıştır, yazı ancak söze
[ikame] bir eklenti olarak iş görebilir... Söz düşünceyi
uzlaşımsal imlerle temsil eder, yazı da aynı şekilde sözü
temsil eder. Böylece, yazma sanatı ancak düşüncenin
dolayımlı bir temsilidir