noctis in dies

noctis in dies
@Heimweh
"ben ateist değilim, babasıymış gibi tanrı’ya küsen bir çocuğum."
ve 'insan kendi kafesini taşıyan tek kuştur.'
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
"Her türlü karşılaşma olanağını önceden ortadan kaldıran bir yanılgı vardır... Söz, şeytanın el uzattığı çare... Umutsuzluk verecek kadar soyut bir şey bu. " Dehşetler içinde yine bir Blanchot metniyle... aktuelpsikoloji.com/konusmak-gormek...
“Eski bir Fransız şarkısında da söylendiği gibi ‘l'amour est l'enfant de la liberté’ (sevgi özgürlüğün çocuğudur); hiçbir zaman zorbalığın çocuğu olmamıştır.” Sevme Sanatı, Erich Fromm youtu.be/e6hEvSvpx7M
Her şeyi en iyiyi hedefleyerek yapan doğa, daha baştan bunu böyle kurmuştur. Ona [insana] ilk anda sadece hayatının korunması için gerekli olan arzularla bunları tatmin için yeterli olan yetileri verir. Bütün diğerlerini, ihtiyaç ortaya çıktığında geliştirilmek üzere, sanki yedek olarak ruhunda depolamıştır. İşte ancak bu ilkel durumda arzuyla gücün dengesine rastlanır ve insan mutsuz olmaz. Bu kuvve halindeki yetiler eyleme geçer geçmez, hepsinin en eylemcisi olan imgelem uyanır ve onların önüne geçer. Bizim için gerek iyi gerek kötü yönde olabilirliklerin ölçüsünü genişleten ve dolayısıyla, tatmin etme umuduyla, arzuları uyandırıp besleyen imgelemdir. Fakat başta el altında görünen şey, izlenemeyecek kadar Hızla kaçıp gider... Böylece insan sürecin sonuna varamadan bitkin düşer; arzularımızı tatminde ne kadar kazançlı çıkarsak, mutluluk da bizden o kadar uzaklaşır. Tam tersine, insan doğal durumuna ne kadar yakın kalırsa, yetileriyle arzuları arasındaki fark da o kadar küçük kalır, dolayısıyla da kendisi de mutlu olmaktan o ölçüde az uzaklaşmış olur... Gerçek dünyanın sınırları vardır, hayali dünya ise sonsuzdur; birini genişletemeyince öbürünü daraltırız, zira bizi mutsuz eden bütün sıkıntılar sadece onların arasındaki farktan doğar.»
Sayfa 282
[Hayvanın] evrende bildiği tek iyi şeyler beslenme, bir dişi ve dinlenmektir; korktuğu tek kötü şeyler de elem ve açlıktır. Ölüm değil elem diyorum, zira hayvan ölmenin ne olduğunu asla bilemez; [buna karşılık] ölümün ve yarattığı dehşetin bilgisi insanın hayvanlık durumundan uzaklaşırken elde ettiği ilk kazanımlarından biridir.» Aynı şekilde çocuk da «ölüm duygusuna » açılarak insan olur.