"Şimdi ölüm çok kolay uğrayabilir bana! Ama ben yaşayabildiğim sürece ölümü karşılamaya gitmemeliyim. Elbette, bir gün ölümle karşılaşırsam -ki karşılaşacağım- önemli değil; önemli olan şu ki, benim yaşamım veya ölümüm başkalarının yaşamını nasıl etkileyecek..."
Ben bilmek istiyorum, hayat gerçekten bir avuç yerde durmadan dönüp durmak, sonra da yaşlanıp ölüp gitmek mi, yoksa bu dünyada başka türlü yaşamak da mümkün mü?
Ne denli yıkılsan, yaşlansan, mahvolsan da, tepeden tırnağa başka biri haline gelsen de- Gözler, gözler hep aynı kalır, gözler insanı ele verir. Gözlerdir ruhumuzun kapısı zaten, değil mi efendim?