Helin Taştan
@Helintastan
Reklam
Ölümün unutuluştan başka bir şey olmadığını bildiği için, bedeninde kalan son enerji kırıntısını da renkleri düşünmek için kullandı.
Canının istediği şeyi sevebileceğin, onu arzulamak için birilerinden izin almak zorunda olmadığın bir yere ulaşmak. Evet, özgürlük buydu...
İlerlemek için kafalarını kullanmak zorunda olmaları yetmezmiş gibi, bir de o kafaya çöreklenmiş, koskoca bir ırkın ağırlığını taşımak zorundaydılar.
Sonra, geçmişte de gelecekte de yine böyle mutfak girişinde oturup bu pozisyonda durduğumu, üstelik tamamen aynı şeyleri düşünerek ağaçlara bakmış ve bakacakmışım gibi, geçmişi, şimdiyi ve geleceği bir anda sezebilecekmişim gibi garip bi hisse kapıldım.
Reklam