Hertur kitap

"Gölgeyi gerçek, gerçeği gölge yerine koyan insan, kendini aldatmaktan başka bir şey yapmıyor."
Aldatmak
Hangi tür kitapları seviyorsun? 🔎 Polisiye 💕 Romantik 🚀 Bilim Kurgu 🏰 Fantastik 📖 Klasik 🧠 Kişisel Gelişim 🏛️ Tarih 😱 Gerilim
İnsan Genel Mahkumdur
"İnsanlar genel olarak içinde bulunduğukları zaman ve şartların etkisi altında düşünürler. Yani mantık da içinde bulunulan şartların mahkumudur. "
Mahkum
Kaybolmuş Aşkın İzleri
Bir yangının külleriyle yazdım seni, Paslı bir demir sesiydi kalbimden düşen, Kör bir fırtına, ellerimde sonsuz gece... Bir akrep kıvranışıydı gözlerinde, Zaman durdu, adını çizdim ay ışığına. Sen, bütün denizleri silen bir suskunluk, Bir çığlık, sabaha varmayan bir an. Yüreğime kar yağıyor, yavaşça eriyor, Küçük bir çocuğun unuttuğu oyuncak gibi, Sonsuzluğa terk edilmiş bir sevda. Bütün harfler bir isyana dönüştü dudaklarımda, Ve göğsüme bir mezar taşı gibi düştü adın. Artık ne gidecek bir yol kaldı, ne de dönülecek. Sen gittin, ben sensizliğin ortasında kayboldum. Bir dünya yıkıldı içimde, Ve ben yine de seni sevdim, Ta ki bütün rüyalar kanatlarını koparana dek. Ta ki aşk, bir ateş topu gibi gökyüzünü delene dek... Artık her nefes bir ölüm, her adım bir sonbahar. Ve ben, her batışında güneşin seni anımsayan… Bir yarım kalmışlıkla ağlıyorum yıldızlara. Yaralı, kırık, ama hâlâ seviyorum seni. Mustafa
Aşk
Sahipsiz Uçurtma Peşinde
Gözlerin bir yangın, öylece kalmış yamaçlarda dizlerin eğik düşlere, kırık kanatlı kuşlar uçar içimde bir ses yankılanır dudaklarından, boşluğun derinliğine sarkan ve ben kaybolurum senin en sessiz gölgenin arka bahçelerinde zaman mıydı bizi tüketen, yoksa unuttuğumuz bir yemin mi? rüzgâr sürükler anıları, kopan yapraklar kadar savruk ellerin... ellerin bir okyanus, boğulurum her damlasında ve seni ararım mavi denizlerin karanlığında, bir nefes gibi ansızın kaçarken hayat sevdalık mıydı bu? yoksa bir düş müydük biz? geceler uzun, kelimeler yetim, dudaklarımızda yarım kalan masallar sen, gökyüzüne bırakılmış bir uçurtma ben, iplerini tutan rüzgârın esiri, çekildikçe uzaklaşan, çözüldükçe kaybolan. şimdi, sessizlik bile ürker bizden yüreklerimizde açan çiçekler suskun, kokusuz bir sevdanın peşinde yitmişiz, kaybolmuşuz ama sen hâlâ orada, en uzak yıldızın ışığında yanıyorsun.
Aşk
İnsan
"Ama insan, madde aslının dolaylarında ruh aslını unutur ve tekrar temelli yücelmeye niyetlenmezse, maddeden de öteye fırlatılır. "
Sayfa 30·Kitabı okudu
İnsan