Izdırap çekmek, ruhunda bir bütünlüğün derunî sürurunu duymak, kendi nefsine karşı samimî olmak demektir. Zira ızdırap onda kendinden başka bir şeyin varlığının alametidir.
Benimle yine benim aramda hiçbir şeyin dolduramadığı bir uçurum var. Kendimden gizlenmek için kaçacak hiçbir yer yok, yanlız yürümek için hiçbir yol yok.