Ozan Ekinci
@Hevi_jan
Psikolojik Danışman
Biraz kitap, biraz şiir, biraz gökyüzü, biraz çay böyle böyle tüketiyoruz ömrümüzü...
61 okur puanı
Mart 2020 tarihinde katıldı
Birbirine benzeyen günler yaşıyorsunuz durmadan. Yaşamak dediğiniz akrep ve yelkovan arasındaki gerilimin yansımasından başka ne ki. Güneşin doğuşu ve batışı arasına sıkıştırılan dar zamanlarınız kaldı geriye. Yüzünüzdeki utancı yıkamaya yetmiyor yağmur suları. Kalbinizi temize çıkarmıyor artık gökyüzünün maviliği. Artık ısıtmıyor içinizi küçük bir çocuğun yüzündeki tebessüm. Birbirine dokunmayan kar taneleri gibisiniz artık. Hepiniz dikenli tellerle sarılısınız, dokunan kanıyor dokunduğunuz yara oluyor. Samimiyetiniz plastik bardaklardaki çay kadar tatsız ve bir o kadar gerçek dışı. Hepiniz karanlığın içindeki mumlara üflüyorsunuz artık.
Zülfü Livaneli'nin 1974 yılında yazmaya başlayıp 2001 yılına kadar eklemeler ve düzeltmeler yaptığı romanı. Roman kurgusal olarak şuana kadar yazılmış diğer romanlardan çok farklı. Bir yandan yazarın ana karakteri kendi bakış açısıyla anlatması, bir yandan ana karakterin kendini anlatması. Bu iki anlatım romana ayrı bir tat veriyor hatta bir süreden sonra ana karakterin kendini anlattığı bölümler daha etkileyici ve merak uyandırıcı oluyor. Roman 12 Mart olaylarından sonra İsviçre'nin Stocholm şehrine siyasi mülteci olarak sığınan Sami 'nin hikayesini anlatıyor. Daha sonra Japonya, Portekiz, Amerika ve diğer ülkelerden kaçan mültecilerin yaşamlarını yakın pencereden gözler önüne seriyor. Roman geçmiş ve şimdi arasında gidip geliyor. Sami' nin İstanbul 'daki üniversite yılları ve şuan yaşadığı Stocholm da gelişen olaylar zinciri. Dil olarak çok akıcı olmasının yanında kurgu olarak çok da iyi olduğu söylenemez ancak bir süreden sonra kurgudan ziyade romanın vermek istediği mesaj ve yaptığı psikolojik tahliller kurguyu size unutturuyor.
