Efsaneler ve Lanetler ”
Serinin daha ilk kitabından belli olan bir şey vardı: Nova’nın gücü. Kerboras’a kafa tutmasından orman ruhunu kendine Naguel yapmasına kadar, onun normal bir varis olmadığı çok netti. Ama kimse ona hak ettiği değeri vermedi, hep dışlandı.
Yine de Nova, Darene olan aşkıyla, Arine’ye bağlılığıyla ve her şeye rağmen Ayzeri affetmek istemesiyle ne kadar büyük bir yüreğe sahip olduğunu gösterdi. Gerçek bir varis olduğunu her adımda kanıtladı.
Kitabın sonunda belki kimse kral olmadı ama Nova kesinlikle kraliçe olmayı hak etti. O artık gönlümüzün kraliçesi.
Herkes gibi bende Haris'in Ezel 'in anlattığı kadar "sadece Karmen'e kanı için yaklaşan bir yaratık "olduğuna hiç inanmadım. Aksine Haris'in Karmen'e gerçekten değer verdiğini ona duyduğu bağlılığın kan ile açıklanamayacak kadar derin olduğunu hissettim. Haris'in o karanlık yanının altında bir iyilik kırıntısı bir insanlık izi bence vardı en azından ben buna inandım
Tam da bu yüzden kitabjn sonunda o ikiz bebeklerle ilgili kararı ve yaptıkları beni derinden sarstı. Ne kadar karanlık olursa olsun bunu beklemiyordum. Ki bence kendini bu denli kaybetmesinin sebebj de Karmen in onu değil Ezeli seçmesiydi ama Karmen de kendince doğru olani yaptı çünkü Haris ile bir gelecek kuramazdi... İkinci kitaba hemen başladımmm