Havva Aktaş Kar
@HeyHavva
Okuyor,iyileşiyor
29 okur puanı
Aralık 2024 tarihinde katıldı
Kitaba belli bir ön yargı ile başlasamda okumaya başladıktan sonra elimden bırakamadım. Sıkıcı bir kış günümü hüzünlü ve meraklı bir yaz gününe çevirdi diyebilirim. Küçücük bir çocuğun kocaman bir aileye sığamaması mıydı beni etkileyen yoksa büyürken yaşadıkları mıydı bilmiyorum. Başta “Şeker Portakalı” esinlenmesi hissetsemde devamındaki gelişmeler bendeki bu duyguyu yok etti. Deniz’e hem çok üzüldüm hem çok sevindim. Yıllar sonrada olsa hak ettiği o büyük aileye kavuşması içimi ısıttı. Bu kitap bir film olsaydı yine aynı duyguları hissederdim. Yazarla ilk tanışmam bu kitapla oldu ve kalemine hayran kaldım. Eski Türkçe kelimeleri günümüz diliyle böyle güzel yoğurması kitabı daha da okunur kıldı benim için. Yazarken duyguları o kadar güzel geçirmişki bazen bir tiyatro oyununu seyreder gibi buldum kendimi. Her anlamda çok etkilendim kitaptan, teşekkürler Şule Toptaş, teşekkürler Bir Kutu Kitap.
Reklam
Sevgili Ayfer Tunç kaleminden okuduğum ikinci kitap. İlki: Aşıklar Delidir ya da Yazı Tura
İlk kitabı okuyalı epey oluyor ve zorlandığımı hatırlıyorum. Bu kitapsa tam tersi oldu. Okumadan önce etkileneceğimi biliyordum ama bu kadar etkileneceğimi bilmiyordum doğrusu. Taşrada, ailesinin yükü çocuk yaşta sırtına binmiş, mahalle baskısını her anlamda hissetmiş ama özgür kaldıktan sonra kendince hepsine payına düşeni vermiş bir kız kurusunun hikayesi. Başlarda epey dokunaklı bir hikayesi olan kızımızın aklıyla hayatını nasıl tersine çevirdiğine tanık oluyoruz. Açıkça söylemem gerekirse en sevdiğim karakter Kuru Kız olurken enn sevdiğim bölüm onun insanları kandırdığı bölümler oldu. Herkesin mahallesinde böyle kuru kızlar vardır bence dikkatli olun.
Kitabın yazımına gelirsek betimlemeler, anlatı şekli o kadar hoşuma gitti ki sadece hikaye değil yazarımızın dili de beni kitaba bağladı. Hatta bu sene daha çok Ayfer Tunç okumak isterim mümkünse, teşekkürler efenimm
Lucy, Lucifer den gelen Lucy… Köklerini kaybetmek için kendinden vermiş, köklerine dönmemek için de kendinden vermiş. Lucy nin hayatı boyunca hep eleştirdiği annesine benzememek için verdiği savaşı okuyoruz.
Köklerinden kurtulmak isteyen herkesin okuması, düşünmesi gereken bir kitap olmuş. Jamaica Kincaid den ilk kitabım, bu seride kökleri gerçekten hissettiğim ilk kitap oldu. Teşekkürler efenim…
Anne, baba, Pacsirta(Tarlakuşu) yani Vajkay ailesi.
35 inde evde kalmış çirkin ama çok sevdikleri kızlarıyla bir ömür geçirmiş anne ve baba; kızları Pacsirta dan ilk kez bir hafta uzak kalacak. Yapmış olduğum betimleme sizi üzdüyse sitemlerinizi yazarımıza iletiniz zira hepsi ona ait. Kızlarının çıktığı bu uzun yolculuk onları biraz olsun topluma karıştırırken kendi içlerinde de cevap veremedikleri bazı sorularla yüzleştirecek. Bu yüzleştirme nasıl sonuçlandı bilemesekte zavallı Pacsirtacığım da kendisiyle ilgili düşünülenlerin farkında. Gitmiş olduğu taşrada konfor alanından uzaklaştığı için mi yoksa hiç insan içine karışmadığı için mi yalnız hissediyor bunu tam çözemedim. Ama sanıyorum ki dönemin şartları anne ve babanıı kızlarını sevmek ve kızlarına acımak ikilemini bir türlü aşmasına izin vermiyor.
Yazı dili bana biraz ağır gelse de kitabı hep yeni bir şey olacak umuduyla okudum, bu his bile güzeldi. Sadece Macar edebiyatı gibi uzak olduğum yerlerden kitaplar okurken bu yabancı isimler beni çok zorluyor, buna bir çözüm bulmak istiyorum, teşekkürlerrr
“Ama adam deliliğini çok usturuplu şekilde yaşıyordu resmen. Kimseye zarar vermeden istasyonda sakin sakin dolanıyordu sadece.”
Geary, kalabalık içinde yalnız kalmayı tercih etmiş, kendini davullardan kurtarmaya çalışan bir adamdı sadece. O’nu yalnız bırakmak, seçimine saygı duymak, biraz uzakta kalmak koca toplum için bu kadar zor muydu gerçekten? Evet sonucunda deliredebilirdi hatta belki de deliydi. Ama günah çıkarırcasına ilgilenmeye ya da çıkarlarınız uğruna onun özgürlüğünü elinden almaya gerek var mıydı?
Kitap alıp götürüyor, sürüklüyor, o an ki ruh halinize göre kendinizi bile bulabilirsiniz kitapta. Hangi karakterde bulacağınız da size kalmış artık.Teşekkürler John Wain teşekkürler.
Reklam