Havva Aktaş Kar

Havva Aktaş Kar
@HeyHavva
Okuyor,iyileşiyor

Havva Aktaş Kar

, bir kitap okudu
10/10
·364 syf.·
2025 22. kitabı
Hüsnü Arkan
8.5/10 · 1.647 okunma
Etimoloji Defteri
Mücellit Nedir ?
5/10
·192 syf.··
2025 20. kitabı
·
7 günde okudu
·
Okunma: 15 Temmuz 2025 21:11
Anne, baba, Pacsirta(Tarlakuşu) yani Vajkay ailesi. 35 inde evde kalmış çirkin ama çok sevdikleri kızlarıyla bir ömür geçirmiş anne ve baba; kızları Pacsirta dan ilk kez bir hafta uzak kalacak. Yapmış olduğum betimleme sizi üzdüyse sitemlerinizi yazarımıza iletiniz zira hepsi ona ait. Kızlarının çıktığı bu uzun yolculuk onları biraz olsun topluma karıştırırken kendi içlerinde de cevap veremedikleri bazı sorularla yüzleştirecek. Bu yüzleştirme nasıl sonuçlandı bilemesekte zavallı Pacsirtacığım da kendisiyle ilgili düşünülenlerin farkında. Gitmiş olduğu taşrada konfor alanından uzaklaştığı için mi yoksa hiç insan içine karışmadığı için mi yalnız hissediyor bunu tam çözemedim. Ama sanıyorum ki dönemin şartları anne ve babanıı kızlarını sevmek ve kızlarına acımak ikilemini bir türlü aşmasına izin vermiyor. Yazı dili bana biraz ağır gelse de kitabı hep yeni bir şey olacak umuduyla okudum, bu his bile güzeldi. Sadece Macar edebiyatı gibi uzak olduğum yerlerden kitaplar okurken bu yabancı isimler beni çok zorluyor, buna bir çözüm bulmak istiyorum, teşekkürlerrr
TarlakuşuDezso Kősztolányi · Nebula Kitap · 2019402 okunma
Hayal kırıklığı insanı öldürmüyor,yengecim! Yalnızca yaşama azmimiz bir parça eksiliyor; başka bir şey olmuyor… Bir defa daha ayağa kalkana kadar, eskisi gibi gülmeye başlayana kadar, günlük işlerin hengâmesine tekrar dönene kadar, bir vakit bocalıyoruz. Sonra yara izi gibi bir şey kalıyor… Zamanla kabuk bağlıyor. Elin hep oraya gidiyor; kaşıyorsun… İnsanın diliyle eksik dişini yoklamasına benziyor. Sonra kaşımamayı, yoklamamayı öğreniyorsun.
Sayfa 58 - SiaKitap·Kitabı okudu
Bir çocuğun içi, sandığımızdan daha karmaşık; sandığınızı açmadan bunu bilemezsiniz. Çocuklar her şeyi yakından görüyorlar; yıllar sonrasını bile… İnsanın, dünyaya hazırlanırken, noksanlarının ve hazırlıksızlıklarının bulanık suyunda çırpınmaktan başka bir şey yapamadığımızı sanıyoruz. Oysa insan bu çamurda büyüyor ve büyürken tanık olduğu her şeyi vakumlayıp, konsantre hale getirip saklıyor. Hatta bu çamurun içinde kendini yaratıyor; çamurun kendisi oluyor.
Sayfa 55 - Sia kitap·Kitabı okudu