" Eğer bir toplum tek bir aklın sözleri , düşünceleri ve eylemleriyle hareket ederse , orada sadece o kişi var demektir . Geride kalanların varlığı bir söylentiden öteye gitmezdi .
...
Gözlerini başkalarının bakışlarına teslim eden bir toplumun ileriyi görmesi mümkün değildi ."
" Bir toplulukta düşünce anlamında ne kadar çok esaret altında insan varsa, o toplumda o kadar esaret altında olurdu . Toplumun esareti , bireylerin düşünce anlamında esaretten kurtulmasıyla mümkündü . Çünkü toplumdaki her birey , o toplumun birer duyu organıydı. "