- EV -
" Benim çocukluğumdaki evim camdandı . Kırar kırar tekrar yapıştırırdık ailece . Kaç kere döküldü ev üstümüze biliyor musun ? Kaç kere yaralandık odalarımıza girmeye çalışırken .Bu kadar yara aldığımızı belli etmedik el âleme tabii. Canımız kesildi ev içinde kaldı .Kol kırıldı yen içinde kaldı . Babam kırılan camlardan odama ayna yaptı .Bakardım . Nerede kırılıp ,nerede birleştiğimi izlerdim . Parça parçaydım .Bütünümün nasıl olduğunu hiç göremedim . Yüzümü tam göremediğim için hep eksik hatırlıyorum çocukluğumu ..."
" İnsan en çok en yıkık anılarından büyüyüp yükselebilir . En yaralı yerime dokunabilirsem belki şifa bulurum . Benim evim ben miyim ? Belki biraz da bu soruyu sorarım ."