Cherl
@Heybichts
26 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Herkese selam. Çok uzun zamandır okuduğum ve hala ben yeri özel olan kitabın basılmasını görmek o kadar mutlu etti ki beni. Her satırını altını işaretlemek ve arada açıp açıp kitabı okuyup durmak istiyorum .
Konusundan şöyle bahsedecek olursam; proje ödevi için arkadaşının evine giden Afra, basit bir projeyi halledip evine gitmeyi düşünürken bir anda kendini 6 erkek dolusu olan 13 numaralı bir eve hapsedilirken bulur. Ve Afra'nın gelmesiyle evdeki tutsaklar tamamlanır ve kirli, akılalmaz, bir oyun başlar.
Afra, 6 erkeğin arasında 13 numaralı dairede tutsak kalırken neden burada olduklarını bilemez.
Kitap o kadar iyi ve detay dolu ki, ilk başta göremediğim ipuçları ikinci kez okuduğumda fark etmiştim. Her bir tutsağa sarılıp sarmalayasım geliyor. Hepsinin sırları var ve bu Ölüm'ün onları seçmesiyle anlatmaya başlıyorlar. Gökhan'ın hikayesi misal. Aslında yargılanacak olması, korkması zorbalığa uğraması.
Aslında bu kitap bize kimseyi yargılamamayı gösteriyor. Kimse ne kadar iyi ne kadar kötü bu durumda... herkesin acısı kendisine büyük ya da küçük. Doğrusu ya da yanlışı onlara göre şekilli.
O yumurtalar var ya travmam hala çok teşekkürler gerçekten Işıl.
Afra bir gün PES oynamayı öğrenecek pes etmek yok. Adaszzzzad
Çağrı, tam bir yavşak ama o olmazsa o ev çekilmez valla. Neşe kaynağım benim. Kutay, Gökhan, Mete, Egemen, Sarp, Afra hepsinin aslında ortak bir noktası var ve kendisine Ölüm denen herif, psikopat onlarla öyle bir oynuyor ki yeri geliyor siz deliriyorsunuz. Psikoloji bırakmadı bu kitap ben de... Ne desem spoi oluyor. O yüzden pek bir şey demeyeceğim ama okumayı o kadar hak eden bir kitap ki kendisi.
Kitabın sonunda Kıyı zaten beni bir kere daha mahvetti, bitirdi. Bir an önce ikincisi çıkması lazım. (İki sene oldu okuyalı ve ilk günkü gibi hala çok
Cherl
17 numara diye bir kitap var ona mı benziyor acaba ?
Reklam
Spoilerlı aşağılama1000Kitap
Selamlar ben leyla
Bomboş bir kitaptı. Yazar, Luca’yı İbrahim Tatlıses’in doğduğu mağarada yazmış. Bu kadar geri kalmışlığın başka bir açıklaması olamaz. Luca’nın düşünce yapısı o kadar sığdı ki karakterin yaptı her şey ortamda sırıtıyordu. Okurken sürekli ‘ne alaka yani şimdi?’ Diyorsunuz. Bunlardan biri: Ari sevişmek istemediği için kızı aldatması ve sonrasında “Seninle sevişmeme izin vermiyorsan başka ne yapabilirdim? Kuruyayım mı?” tarzı insanlıktan uzak cevabı, o an kalemini kırdırttı. Ve tabi bir de 15 yaşından beri üç dört kez gördüğü kıza düğün günü öncesi gelip doğum kontrol hapı vermesi oldu benim için. Kızın giydiği kıyafete karışıp ben “new york caposuyum” diye zırlaması da ayrı mevzu. Bu ne özgüvensizlik lale…. Biz Dante Salvatore’den böyle görmedik.
Spoiler veriyorum ki yanlışlıkla falan okumayın. Ari çok kukla bir karakterdi, kendine ait düşünceleri ve tutkuları yok gibi. Ancak 15 yaşında daha çocuk diyebileceğim yaşlarımda babam tarafından benden 5 yaş büyük birisine ‘satılsam’ benimde tutkularım ve hayallerim olmazdı. Kukla gibi oradan oraya savrulurdum. Yazarın Ari’ye karşı biraz daha şefkatli davranmasını beklerdim. Ancak günün sonunda kendimizi Luca’nın toksikliklerini affetmek için bahaneler ararken buluyoruz. Ari, Luca’dan daha iyisini hak ediyordu. Gerçek sevgi onun da hakkıydı. Ari’nin gelişimini ve Luca’yı köpeği yaptığı kısımları okumayı çok isterdim.
Ari’nin kardeşi Gianna kızımızın tam tersi. (Kitapta ana karakterler hariç tüm karakterler merak uyandırıcıydı bu arada)Ari’den ondan 10 kilo daha fazla yürek var onda. Matteo ve Gianna’nın öyküsünü çok merak ediyorum ama yazar Gianna’ya hak ettiğini verebilir mi bilmiyorum. Ne aşk, ne tutku, ne de kurgusu bana geçti.
Lütfen okumayın, kitabın bir yerinden sonra karakterlerin liseli gibi
Cherl isimli okura yanıt verildi
Cherl
Ah çok teşekkür ederim hızlıca yanıtladığın için 🫠 Şuan okuduğum kitap biter bitmez başlayacağım 🥰
Spoilerlı aşağılama1000Kitap
Selamlar ben leyla
Bomboş bir kitaptı. Yazar, Luca’yı İbrahim Tatlıses’in doğduğu mağarada yazmış. Bu kadar geri kalmışlığın başka bir açıklaması olamaz. Luca’nın düşünce yapısı o kadar sığdı ki karakterin yaptı her şey ortamda sırıtıyordu. Okurken sürekli ‘ne alaka yani şimdi?’ Diyorsunuz. Bunlardan biri: Ari sevişmek istemediği için kızı aldatması ve sonrasında “Seninle sevişmeme izin vermiyorsan başka ne yapabilirdim? Kuruyayım mı?” tarzı insanlıktan uzak cevabı, o an kalemini kırdırttı. Ve tabi bir de 15 yaşından beri üç dört kez gördüğü kıza düğün günü öncesi gelip doğum kontrol hapı vermesi oldu benim için. Kızın giydiği kıyafete karışıp ben “new york caposuyum” diye zırlaması da ayrı mevzu. Bu ne özgüvensizlik lale…. Biz Dante Salvatore’den böyle görmedik.
Spoiler veriyorum ki yanlışlıkla falan okumayın. Ari çok kukla bir karakterdi, kendine ait düşünceleri ve tutkuları yok gibi. Ancak 15 yaşında daha çocuk diyebileceğim yaşlarımda babam tarafından benden 5 yaş büyük birisine ‘satılsam’ benimde tutkularım ve hayallerim olmazdı. Kukla gibi oradan oraya savrulurdum. Yazarın Ari’ye karşı biraz daha şefkatli davranmasını beklerdim. Ancak günün sonunda kendimizi Luca’nın toksikliklerini affetmek için bahaneler ararken buluyoruz. Ari, Luca’dan daha iyisini hak ediyordu. Gerçek sevgi onun da hakkıydı. Ari’nin gelişimini ve Luca’yı köpeği yaptığı kısımları okumayı çok isterdim.
Ari’nin kardeşi Gianna kızımızın tam tersi. (Kitapta ana karakterler hariç tüm karakterler merak uyandırıcıydı bu arada)Ari’den ondan 10 kilo daha fazla yürek var onda. Matteo ve Gianna’nın öyküsünü çok merak ediyorum ama yazar Gianna’ya hak ettiğini verebilir mi bilmiyorum. Ne aşk, ne tutku, ne de kurgusu bana geçti.
Lütfen okumayın, kitabın bir yerinden sonra karakterlerin liseli gibi
Cherl
Dante salvatore hangi kitap karakteri acaba?