Tuba
@Hic_sorma_yaa
"Ölmemişti. Fakat artık kendisine yaşıyor denebilir miydi?..."
Asıl mesele köyün namusu değil; kendi menfaatleriymiş :)))
Üstad Yaşar Kemal'in ilk hikayesi ve oldukça başarılı çünkü yazar Yaşar Kemal :))
Hikayede; insanların cahilliklerini, yobazlıklarını, menfaatlerini, kısacık kitapta güzel işlemiş üstad...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"İnsanoğlu çıkarı uğruna yerküreyi bir limon gibi sıkabilirdi..."
Bir yazarın her kitabı mı güzel olur yaa her kitabı mı efsane. Evet oluyor.
Canım Aytmatov yine dolu dolu, çok katmanlı, müthiş,duygudan duyguya sürükleyen efsane mi efsane bir kitap yazmış... İyi, kötü,kader,ahlak,din kavramlarını öyle müthiş bir şekilde irdeliyor ki nerdeyse okuduğum her yerin altını çizmek istedim ,bol bol da alıntı yaptığım bir kitap oldu...
Kitap üç ana bölümden oluşuyor, kitabın ana karakterleri; dişi kurt Akbar ve eşi Taş çaynar yani taş çiğner; güçlü mü güçlü dişlerinden dolayı ona yörenin çobanları, halkı ona bu lakabı takıyor..
Kurt vahşi yırtıcı yaratılışlı bir hayvan olmasına rağmen bu kitapta yazar öyle bir anlatıyor, onlar üzerinden, analık, babalık duygusunu,ve iki kurdun birbirine sadakatini öyle güzel işliyor ki duygulanmamak elde değil... Ama bu iki kurt yaşadıkları süre boyunca,her seferinde zalim çıkarcı insanlardan dolayı yaşadıkları yerleri terk etmek zorunda kalır, yavrularını kaybeder,her şeyden çıkar elde etmek isteyen insanlık yüzünden. Her şey, tüm yeryüzü sadece insanlar için mi yaratılmış? Nedir bu zalimlik? Nedir bu doymak bilmemezlik? Güzelim doğanın, ormanların katliamı neden? Ya diğer canlılar? Ya onların yaşama hakları? Yavrularını daha minnacıkken anne babasından ayırmak insanlığa sığar mı?
"İnsanoğlu kendi çıkarı için bir yerküreyi limon gibi sıkabilirdi..."
İyi niyetli olmanın,daha adil bir yaşam için çabalamanın, yanlışın yanında durmayıp doğruyu haykırmanın ağır bedeline şahit oluyoruz bu kitapta...)))
Ah minik Kence... Zavallı iyi niyetli Boston... Abdias... Ve lânet olasıca Bazarbay,Grişan,ve daha nice lanet olasıcalar...
Sonu çokk hüzünlüydü...)))
Uzun lafın kısası çok güzel dolu dolu bir Aytmatov şaheseri..ben çok beğendim...)))
Son olarak,kitab yorumlarına bayıldığım Harun
"Onun sadece kalbi değil, izzetinefsi de yaralanmıştı..."
Çalıkuşu,Feride, Gülbeşeker, İpekböceği, fındık kurdu...
Şüphesiz ki yazarın en güzel kitabı ve benim en sevdiğim kitaplardan.. bazı kitaplar vardır bambaşkadır ya hani defalarca okusanız da sıkılmazsınız,her okuduğunuzda size ilaç gibi gelir, öyle bir kitap...
Bu kitabı ilk okuduğum zaman en kötü zamanlarımdan biriydi ve bu zamanda bana destek olan kitaplardan biri.. öyle güzeldi ki elimden bırakamamıştım ve şimdi üçüncü kez yine aynı duygularla...
Bu kitap; boyun eğmemenin,kendi ayakları üzerinde durabilmenin, yaşamayı öğrenmenin, güzelliğin, masumiyetin, çocuk ruhunun kitabı.. ve yazıldığı dönemi,ve kadın olmanın zorluğunu o kadar güzel ele alıyor ki.. ve her yerde,her dönemde olduğu gibi kadın olmanın zorluğu... Sahi kadın olmak neden bu kadar zor ve neden kadınlara rahat yok???
Feride onu aldatmayı göze almış nişanlısını terk eder ve zorluk çekmeden refah içinde yaşamak varken o, herkese rağmen kendi ayakları üzerinde durmayı, kimseye yük olmadan alın teriyle çalışmayı tercih eder.. Anadolu'da öğretmen olur ama toplum yüzünden,art niyetli insanlar yüzünden gittiği hiç bir yerde tutunamaz,ve hep yer değiştirmek gitmek zorunda kalır (kadın olmanın zorluğu burada başlar)
Bu zamanlar içinde, insanların bin bir türlü iğrençliğine, fesatlığına, dedikodularına şahit olur.. ama o yılmadı ve azimle mesleğine devam etti,ta ki umudu, mutluluk kaynağı Munise'nin hazin sonuna kadar (kitabın en hüzünlü yeri olabilir) onun en zor dönemi oluyor aylarca kendine gelemez... Kitap hakkında yazmak istediğim o kadar çok şey var ki (kitabın hepsini yazsam yeridir)
Mücadelenin,azmin, güzelliğin,naifliğin masumiyetin, çocuk ruhunun, temiz kalbin adıdır ÇALIKUŞU...
Feride, Doktor ve Munise sizleri çok sevdim, hoşçakalın...))
Kitap mutlu sonla bitiyor:))
Kesinlikle tavsiye
"Özgürlük yoksa aşk da yoktur..."
"Sevmek için insanın hür olması gerekir. Anlayın artık özgürlük yoksa aşk da yoktur!.."
Evet bu cümle kitabın özeti olabilir sanırım..
Beş ülke, Beş ülkenin beş prensinin aynı gece aynı rüyayı görmesi ve rüyalarında ki kızın peşine düşmesi ve ayrılmamaları gereken beş hikmet;Cesaret,tutku,iyilik, kararlılık ve özgürlük..
Ahmet Ümit okuyan bilir;gayet herkesin anlayabileceği bir anlatımı var, genel olarak güzel bir kitap ama bölümlerin çoğunluk olarak benzer (neredeyse aynı)tekrar etmesi biraz sıktı. Sona doğru biraz hareketlendi kitap.. verilmek istenen mesaj, kadınlara verilen değer çok güzeldi.. diğer kıtaplarının yanında sönük kalsa da severek okuduğum bir Ahmet Ümit kitabıydı. Tavsiye ederim...))
"Hayat diyordum... Zor. Çok zor. İte kaka yaşıyoruz..."
"Her seferinde söyleyeceksin: "Bu kadar da olmaz artık!" Ama olacak ve her defasında daha da olmaz dediğin olacak..."
O kadar doğru ki.. kitabı dün bitirdim ama şimdi fırsat bulabildim. Aslında bu kitab hiç hesapta da yoktu daha önce ne duymuş ne de görmüştüm. Buradan da kitap hakkında incelemelere filan baktım maalesef çok ta bilinen bir kitap değil ve bende çok ta inceleme yazan biri de değilim neredeyse hiç yazmam... Ama dedim bu kitaba yazmalıyım bu vesileyle okuyan olur belki.. aslında çok ta mükemmel diyebileceğim bir kitapta değil hani ama iyi ki okudum dediğim bir kitap...))
Gelelim kitabın içeriğine...)) Kitap deneme tarzında, yazar günlük yaşantımızda her yerde karşımıza çıkan bir çok konuyu ele alıyor ve çok ta güzel ele alıyor.. Çok güzel konulara değiniyor. Özellikle teknoloj hakkında yazdıkları erken yaşta telefon, TV bağımlılığı...)
Yazarın anlatımı, cümlelerin etkileyiciği ve bunları destekleyen bilgi dolu küçük hikayeler... Bol bol altını çizdiğim satırlar hatta sayfalar oldu... Ben beğendim,herkese tavsiyemdir...)) Bir kaç alıntıyla bitiriyorum:
"Bu dijital artistlikleriniz yok mu, bir beni öldürecek!.."
"Nedir bu zorlama kibarlık? Nasıl bir saçmalıktır bu? Doğru düzgün konuşsanıza!.."
"Bu kadar özlü sözün paylaşıldığı hiç bir çağ olmadı. Bu kadar özünden uzaklaşılan bir çağ da. Herkesin birbirini güzel iyi insan olmaya davet edişi ve güzellikten iyilikten bu kadar uzaklaşılması nasıl açıklanabilir?..."
"Her akılsıza hayran olacak başka bir akılsız bulunur..."
"Çok uyumsuz gömlek ve pantolon giyip, insanlarla çok uyumlu geçinen milyonlarca insan var..."