Yalnızlıktan doğan ıztırablar en ziyade acınmaya layık olanlardır. Çünkü hiçbir merhametin tesellisi onlara erişemez. İnsanlar ıstırabın yalnız bir nev’ini anlıyorlar: Kendi çektikleri ıztırab.
Uzun süredir okurken ağladığım bir kitap olmamıştı, ta ki bu kitabı okuyana kadar. Öncellikle yazarın mektuplar yoluyla olayı bu derece gerçekçi ve sürekleyici anlatmasına hayran kaldım. Tek nefeste okudum. Ayrıca kitap okurken beni öyle bir ters köşeye getirdi ki, bir çok sayfasını hayretler içinde ve göz yaşlarımı tutamayarak okudum. Bir çirkinin romanı alt başlığı ve bir çok yerde geçen “hilkat garibesi” ifadesi ile kitap bana Frankenstein’i anımsattı. Çok beğendiğim ve severek okuduğum bir kitap, herkese tavsiye ederim.
İyi Okumalar
Sevgi, aşk, tek başına -bir duygu olarak bile- hayattan, çevreden soyutlanarak yaşanmıyor. Aşkla birlikte gelenleri de gidenleri de düşünmek gerek. Ben yitirmekten de kazanmaktan da yoruldum.