Hüseyin B
@Hictevar
Kitap okumayan üye.
Hedef, ölmeden limitsiz...
51 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
Mesela, sen birinde görüp hayran kaldığın kırmızı bir paltoyu alabilmek için kendini heder ederken, ben kırmızının ne olduğunu bile bilmi yorum. Lüks bir spor arabam olsun diye uğraşmıyorum, villam olsun da penceresinden boğazı seyredeyim gibi bir derdim yok. İnsanların ulaşamayıp da mutsuz oldukları milyonlarca şeyin benim için hiçbir değeri yok.
- Ha ha! Valla bak böyle düşününce kör olmak gerçekten avantajlıymış.
İsteyen herkes bu tür şeylere karşı kör olabilir, ille de gözlerinin kapanması gerekmez. Asıl mesele gözlerini kapatsan bile görmekten kaçamayacağın şeyler karşısında ne yapacağındır.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bence mutluluk atmosferde sinırsızca ve özgürce dolaşan radyo frekansları gibidir. Belli bir yerde değildir, her yerdedir. Onu yakalamak için peşinden koşmana gerek yoktur, yapman gereken tek şey doğru frekansı bulmaktır. Seni mutlu edecek sesi dünyanın her yerinde bu şekilde duyabilirsin, peşinden koşmana gerek yok yani.
Mutluluk varabileceğimiz bir son durak değildir. Kendimizi mutlu hissettiğimiz ilk anda bunun hiç bitmesini istemeyiz ama bitecek. Aynı yoğunlukta ve kesintisiz bir şekilde mutluluğu hissetmek imkansızdır. Duygularımızın yoğunluğu geçtiğinde tekrar aynı şekilde mutlu hissetmek için uğraşacağız ama bu çoğu zaman mümkün olmayacak. Bu durumda yeni arayışlara gireceğiz, böylece yeniden başlayacak mutlu olma mücadelesi. Imkanlarımız varsa belki birkaç defa daha yakalayacağız mutluluk kuşunu. Bu da bir tabii. Sonrası bir çaresizlik, imkansızlık ve kabulleniş hali ola yere kadar cak. İşte bu noktada bir teslimiyet duygusu gelişecek ve "nor-mal" insan olacağız. Mutlu olma ihtimali mucizelere kalmış "normal bir insan".