“Resmin rehindir gurbetimde; gurbetimde sesleri aşındırmış kimliksiz bir kasaba ve senin kederini ıslatan o yağmurlar rehin…
Alnı özlemle dağınık bir akşam getirdim sana,
Sar,büyüt ellerinle,konuk et sıcaklığına…
Konuk et kanatları kanatılmış kuşlar getirdim sana…
Yıllar geçince anladım ki,aşkın kavgasını veremeyenler,hiçbir şeyin kavgasını veremezler;aşkın özgürlüğünü yaşamayan ve yaşatmayanlar ise hiçbir özgürlüğü hak edemezler…