Hilal
@HilalCaliskan
16 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Paranın her kapıyı açmasına alışmış; paranın kapıları kapattığını tecrübe edince, dünyanın, başa çıkamadığı bir şekilde ona karşı olduğunu sanıyor.
Her akşam oynamak istiyor. Yaşamında eğlenceye ve oyuna çok az yer varmış, öyle diyor. Küçükken bütün mesele büyümekmiş, çocukları küçükken de o başka yerlerdeymiş, kendine bir isim, servet falan edinmiş.
Sağcı çocuklara güzel isimler koyuyorlar ki, tuhaf tavırlarına ve bok gibi paralarına rağmen yaşamları boyunca sevilmeleri kolay olsun.
Herkes bir tuhaf olduğundan aslında normal olmak tuhaf, yani sonuç itibariyle hiçbirimiz tuhaf değiliz.
Yalnız kalmaya ihtiyacı olmalı, benim gibi. Gençlikten kaynaklanan birbirine zıt güçlerin kendisini çekiştirip hırpaladığını hissediyordur: Her gün bir uçtan diğer uca savrulunur; yumuşaktan serte, şiirselden kabaya. Ve tabi burada şu soruyla karşılaşıyoruz: zorlandığı konularda ona nasıl yardımcı olabilirim? Ona güvenli bir ortam sunup sevildiğini hissetmesini sağlayabilirim ama dünyayla tek başına yüzleşmeli. Bu işler böylesine acımasız işte.