Renia b. Ka'b: " Ya Resulallah! Dua et cennette seninle birlikte olayım." Efendimiz (S.A.V) dedi ki: " Sadece bunu mu istiyorsun?" Dedim ki: " Evet, Ya Resulallah! Bundan başka hiçbir şey de istemiyorum." Efendimiz (S.A.V) dedi ki: " Ben dua edeceğim ama sen de bana secdelerinle/namazlarınla yardımcı ol!"
Allah Resulü bu sözü ile Rebia b. Ka'b'ın şahsında aslında tüm ümmetine bir müjde veriyor. O müjde, cennette Efendimiz (S.A.V) ile beraber olma müjdesidir. Bu müjdeye nail olabilmenin yolu, ümmet olmanın en büyük işareti olan namazdan, namaza olan ehemmiyetten geçiyor.
O'nu sevmek, O'nun sevdiklerini de sevmektir. O'nun için namaz ne idi? "Gözünün nuru" idi değil mi? Aslında namazı sevmek, Efendimiz'in (S.A.V) gözlerini sevmektir. Namazı sevmek, O'nu sevmektir.
Namazı sevmek, O'nun vasiyetine sahip çıkmak, mirasını yetim bırakmamaktır.
Bu sabah kuş sesleriyle uyandım. Ne güzel değil mi? Hayır, güzel değil! Açık penceremden ok gibi dalıp yastığıma saplanan karga sesleriydi. Kuş sesleri dediğimde aklına asla karganın gelmediğini biliyorum. Bu, karganın da bir kuş türü olduğunu bilmeyişinden değil, karganın türünün en önemli özelliği olan güzel bir ötüşten mahrum oluşundan elbette. Yüzümü yıkarken acaba diyordum; acaba türümüzün en önemli özelliklerini taşıyor muyuz? Hareketlerimiz ve sözlerimiz nerelere saplanıyor?
Acaba "insan" denince hatırlanıyor muyuz?
Aklı rehber edinme,
Binbir tuzakla doludur o.
Sen aşka gel,
Gayesindeki mükemmellik ve şaşmazlıkla dolup taşan!
Aşk yoluna,
Aklın rehberliğinde mi gireceksin?
Güneşi aramaya,
Titrek bir mum ışığının aydınlığında mı koyulacaksın?
| Muhammed İkbal |
Bir kimse Allah Teâlâ'nın Kadir-i mutlak ve Fail-i mutlak olmasının doğal ve mantıki sonuçlarını üstlenmeyi, ancak onun mutlak fail ve kadir olduğunı manen tecrübe ettiğinde gerçekleştirebilir. Aksi taktirde sadece bu tecrübeyi yaşamış olanların taklitçisi olacaktır.
Arifler, "Edebin ekmekteki un, ibadetinse ekmekteki tuz gibi olsun" demişler. İbadeti yerine getirmekle yetinmek değil, ibadeti, ondan daha yoğun ve çok olan bir edebin içinde eritmek anlamına gelir bu.