Hilal

Bunalım
Bunalım, öz farkındalığın bedelidir. Hayatınıza yeterince derinden bakacak olursanız çaresizliği her yerde bulursunuz.
Sayfa 195·Kitabı okudu
Reklam
Pozzo: (Birden kızar) Şu anlattığınız hikayelerinizle beni yeterince zehirlemekten vazgeçemediniz mi? Çok saçma. Ne zaman! Ne zaman! Günün birinde! Yetmez mi! Her gün bir diğeri gibi. Birinde o dilsiz oldu, bir diğerinde ben kör. Bir gün hepimiz sağır olacağız. Bir gün doğmuştuk, bir gün öleceğiz, hep aynı gün, aynı an, bu size yetmez mi? (Daha sakinleşir.) Bir ayağımız çukurda dünyaya getirirler, güneş parıldar bir an ve sonra tekrar gece olur.
Sayfa 126·Kitabı okudu
Pozzo: Dün kimseyle tanıştığımı hatırlamıyorum. Yarın ise bugün kiminle tanıştığımı hatırlamayacağım. Bu yüzden siz hiç bana bakmayın. Fazla güvenmeyin bana.
Sayfa 124·Kitabı okudu
Vladimir: Kesin olan şu ki zaman olduğundan uzun geçer, türlü türlü şeyler yaşamak zorunda oluruz. İlk bakışta mantıklı görünen ama zamanla monotonlaşan oyunlar yaparız. Böylece kendimizi ve aklımızı koruruz. Zaten aklımız koyu gecelerin karanlıklarında dolaşmaz mı hep? Bazen kendime bunu soruyorum. Beni anlayabiliyor musun sen? Estragon: Hepimiz deli doğarız. Bazılarımız hep öyle kalır.
Sayfa 112·Kitabı okudu
Vladimir: Ne derler? Estragon: Yaşamlarını anlatırlar. (Sessizlik) Vladimir: Yaşamış olmaları onlara yetmez. Estragın: Bundan bahsetmeleri gerek.
Sayfa 86·Kitabı okudu
Reklam