Bedevi bir kadına bir gün en çok hangi çocuğunu sevdiğini sormuşlar. Kadın şöyle yanıt vermiş: Hasta olanı iyileşene kadar, en küçüğünü büyüyene kadar, yolda olanı da eve dönene kadar..
Kırgınlığımı ve çaresizliğimi anlatamam size. Yine de benimle empati kurmaya çalışın:
Bir insan için bütün yaşamınızı bir kenara itiyorsunuz, o ise kayıtsızca elinin tersiyle kovduğu bir sinekten daha fazla değer vermiyor size..
Dünyadaki bütün anlaşmazlıklar kasıtlı ya da kayıtsız,aceleye getirilerek söylenmiş bir takım yalan yanlış sözlerden kaynaklanıyordu. Konuşmak için dinlemek,sözü bölmek,bilmediğin konuda akham kesmek... Çağımızın onulmaz hastalığı.
" Bir kez kendini bulmuş olan kişinin bu yeryüzünde yitirecek bir şeyi yoktur artık. Ve bir kez kendi içindeki insanı anlamış olan, bütün insanları anlar. ”