Ey oğul!
Ezani Muhammediyi işitince hemen camiye git. Bir gün, bir kör, Efendimize sordu: Ya Rasûlallah (s.a.v.) benim gözlerim görmüyor, elimden tutup camiye götürecek bir kimsem de yoktur. Evimde namazimi kılayım mı? Rasûlullah (s.a.v.) sordular: Ezan sesini işitiyor musun?
— Evet işitiyorum, dedi.
Rasûlullah, sana evde namaz kılmaya izin veremem, dedi.
Yine bir kişi gelip sordu:
- Ya Rasûlallah (s.a.v.) şehrin yilan, akrep ve vahşi hayvanları vardır. Buna bir çare var mıdır? Namazımı evde kılsam.
Rasûl-i Ekrem (s.a.v.) sordular: Ezan-ı Muhammedi’yi işitir misin?
Evet işitirim, dedi.
Şu halde namaza yani cemaate gelmelisin, cevabını verdi.
Böyle olunca nerde kaldi ki gözlerin, ayaklarin yerinde, bir korkun yoktur, şer’î bir engelin de yok, niye evde kılıp cemaate gitmeyesin. Ancak yürüyemeyecek kadar hasta
olana izin vardir.